شهر شوش یکی از شهرهای خوزستان است. شوش یک شهر باستانی دوره ایلامی ها (عیلامی ها) و امپراتوری های پارس و پارت است. این شهر به خاطر وجود قبر حضرت دانیال نبی نیز نزد یهودیان مقدس است.
شوش یکی از قدیمی ترین مکان های شناخته شده سکونت انسان در منطقه است که احتمالاً در 4000 تا 4500 پیش از میلاد ساخته شده است. اگرچه ردپاهایی سابقه آن را به عنوان یک دهکده مسکونی خوش آب و هوا به 7000 قبل از میلاد می رساند. یک گلدان نقاشی شده که تاریخش به 5000 پیش از میلاد می رسد، در شوش پیدا شده. از نظر سابقه تاریخی، شوش پایتخت امپراتوری ایلام بوده.
شوش هم به وسیله امپراتوری بابل و هم به وسیله امپراتوری آشور به شکلی خشن مورد حمله قرار گرفته است.
به نام شوش در تورات یهودیان هم اشاره شده. بیشتر در قسمت اشتار Esther از شوش نام برده شده. در بخش های نهمیه Nehemiah و دانیال Daniel هم از شوش نام برده شده. هم دانیال و هم نهمیه در طول اسارت یهودیان توسط بابل در قرن ششم پیش از میلاد، در شوش زندگی می کردند. اشتار در شوش ملکه شد و یهودیان را از قتل عام نجات داد. آرامگاهی در منطقه شوش وجود دارد که گمان می رود متعلق به دانیال باشد. منطقه ای که این آرامگاه در آن قرار دارد، شوش دانیال نامیده می شود. آرامگاه به وسیله یک مخروط سنگی سفید غیرعادی علامت گذاری شده که نه منظم است و نه قرینه.
شهر در 538 پیش از میلاد توسط کوروش کبیر زیر نظر پارسی های هخامنشی قرار گرفت. پسر کوروش، کمبوجیه دوم، پاینخت امپراتوری را از پاسارگاد به شوش منتقل کرد.
موقعی که اسکندر مقدونی در 331 پیش از میلاد به ایران حمله کرد و شوش را ویران کرد، شوش مقداری از اهمیتش را از دست داد. اما بعد از مرگ اسکندر و سرنگونی امپراتوری او، شوش یکی از دو پایتخت امپراتوری پارت شد (همراه با تیسفون).
گلدان طلایی با دیوهای بالدار متعلق به قرن 13 و 14 قبل از میلاد
شوش مکان مهاجرت متناوب برای شاهان پارتی و بعد شاهان پارسی ساسانی شد. پادشاهان پارتی زمستان را در شوش و تابستان را در تیسفون می گذراندند.
“تراجان”، امپراتور روم شوش را در 116 قبل از میلاد اشغال کرد. اما به زودی به خاطر شورش هایی که در مناطق عقبی اتفاق افتاده بود، به زور مجبور به عقب نشینی شد.
شوش دست کم دوبار در تاریخ کاملاً ویران شده. یکی به 647 پیش از میلاد برمی گردد که پادشاه آشور، آشوربنی پال در جنگی که انگار طرف دیگرش مردم شوش بودند، شهر را با خاک یکسان کرد.
دومین ویرانی شوش در 638 میلادی اتفاق افتاد که ارتش مسلمانان برای اولین بار بر ایران مسلط شد. در نهایت در 1218 میلادی، شهر به خاطر تهاجم مغول ها به طور کامل ویران شد و مردم شهر باستانی شوش را به تدریج ترک کردند. این شهر همی اینک تقریباً 65 هزار نفر جمعیت دارد.