چرا برخی از جانوران از رایحه های مضر استفاده می کنند تا از خودشان دفاع کنند در حالی که دیگران به صورت اجتماعی و گروهی زندگی می کنند و به این ترتیب از خودشان در مقابل شکارچیان دفاع می کنند؟ چرا صفاتی خاص برای مقابله با شکارچیان در برخی از گونه ها تکامل یافته اما همان صفات در دیگران تکامل پیدا نکرده و به این ترتیب چرا به عنوان مثال راسوها بدبویند درحالی که میمون های پوزه دراز به طور گروهی زندگی می کنند.
پاسخ این است که اسپری مضر مورد توجه جانورانی است که شبانگاه فعالیت می کنند و بیشتر در معرض خطر از جانب دیگر حیوانات هستند، در حالی که اجتماعی بودن و در گروه بودن مورد علاقه جانورانی است که در طول روز فعالند و به طور بالقوه در مقابل پرندگان شکاری آسیب پذیرند.
در صورتی که جانور در شب و زمانی که نمی تواند چیزها را از راه دور تشخیص دهد به وسیله یک شکارچی غافلگیر شود، پاشیدن اسپری بدبو وسیله دفاع از نزدیک خوبی است. به ویژه این که در شب هم بیشتر احتمال دارد که جانور به طور اتفاقی با یک شکارچی برخورد کند.
در مقابل، گوشتخواران کوچک مثل میمون های پوزه دار معمولاً در طول روز فعالیت می کنند و این وضعیت آنها را در معرض خطر شکار از سوی پرندگان شکاری قرار می دهد. زندگی در یک گروه بزرگ به معنی چشم های بیشتری به سوی آسمان در طول روز است و به این ترتیب تهدیدات بیشتری شناسایی می شوند.
حیوانات اجتماعی از وسایل دفاعی دیگری هم استفاده می کنند مثل هشدار به دیگر اعضای گروه خود و یا حتی ازدحام برای نیش زدن و خراش وارد کردن به یک مزاحم و راندن وی .
http://www.sciencedaily.com/releases/2014/02/140207151321.htm منبع: