تلسکوپ مستقر در کپلر به دنبال نوعی گرفتگی در روشنایی یک ستاره است. گرفتگی ای که در نتیجه گذر یک سیاره از مقابل یک ستاره رخ می دهد. وقتی سیاره ای دور ستاره ای می گردد جلوی بخشی از نور ستاره را سد می کند. اما پیدا کردن این گرفتگی کوچک بر روی یک ستاره بزرگ بسیار سخت است. این درحالی است که کوتوله های سفید خیلی جمع وجورتر از ستارگان معمولی هستند و گذر یک سیاره زمین مانند از کنار آنها جلوی میزان خیلی بیشتری از نورشان را سد می کند. براساس محاسبات اگول سیاره زمین مانندی که در مداری بالقوه قابل سکونت حرکت می کند، در هر گذر می تواند جلوی تقریباً 50 درصد نور خارج شده از یک کوتوله سفید را سد کند. این تغییر بزرگ را حتی با یک تلسکوپ یک متری مستقر بر روی زمین هم می توان مشاهده کرد.
البته درصورتی که سیاراتی قابل سکونت در اطراف کوتوله های سفید وجود داشته باشند، لازم است که خیلی به آنها نزدیک باشند، چراکه کوتوله سفید سوخت هسته ایش را تمام کرده و کاملاً تیره و تار است. بنابراین یک سیاره برای این که قابل سکونت باشد باید به آن نزدیک تر باشد تا از گرمای کافی برای نگهداری آب مایع بر روی سطحش برخوردار شود. البته این مشکلی به حساب نمی آید چراکه تلسکوپ کپلر و دیگر جست و جوگران سیارات فراخورشیدی سیارات زیادی را در مدارهای خیلی نزدیک به کوتوله های سفید پیدا کرده اند.
