تمام واکنش های شیمیایی که در بدن ما اتفاق می افتند از اکسیژنی که تنفس می کنیم، استفاده می کنند. اما واکنش های شیمیایی، از این اکسیژن، رادیکال های آزاد تولید می کند، که مقدار بیش از حد آن خطر سمی شدن بدن را به همراه دارد.
بنابراین، سیستم دفاعی بدن ما مولکول هایی تشکیل شده از آنتی اکسیدان ها را در اختیار دارد، که این مولکول هایِ آنتی اکسیدان وظیفه دارند رادیکال های آزاد اضافی را از بین ببرند. این سیستم دفاعی دائماً در یک حالت تعادل قرار دارد، از یک سو رادیکال های آزاد تولید می کند و از سوی دیگر این رادیکال های آزاد را به وسیله آنتی اکسیدان ها از بین می برد.
هر گونه نابهنجاری در این زمینه، مانند وجود رادیکال های آزاد بیش از حد یا نبودن آنتی اکسیدان به مقدار کافی اختلال های زیان آوری برای بدن به همراه خواهد داشت. این نابهنجاری می تواند بر اثر برخی بیماری ها، پیری و حتی یک تغذیۀ نامتعادل به وجود آید.
پروفایل وضعیت استرس اکسیداتیو چیست؟
پروفایل وضعیت استرس اکسیداتیو با بسیاری از بیماری ها مثل قلبی، سرطان، دیابت، آلزایمر رابطه دارد. وضعیت استرس اکسیداتیو بالاتر ریسک بالاتری برای پیشرفت بیماری است. رابطه معتبری برای اندازه گیری اجزای بسیار مختلفی که در وضعیت استرس اکسیداتیو شرکت دارد وجود دارد. این روش شاخص استرس اکسیداتیو نامیده می شود و یک استراتژی جدید ارایه می کند که به طور همزمان وضعیت استرس اکسیداتیو را نمایش می دهد و همچنین برای شناسایی پارامترهای فیزیولوژیکی کلیدی، مانند هورمون، چربی، آنتی اکسیدان، شاخص آهن که ممکن است مسئول وضعیت استرس اکسیداتیو فرد باشد به کار می رود.