یک نظریه می گوید که جسمی به اندازه مریخ به زمین برخورد کرده در نتیجه موادی از زمین به خارج فوران کرده است. این مواد بیرون ریخته شده از زمین به همراه موادی که از جسم تصادف کرده با زمین جدا شده اند، با هم ابری از سنگ های بخار شده را در اطراف زمین تشکیل می دهند و در مدار زمین قرار می گیرند. ابر سرد می شود، به هم فشرده می شود و به یک حلقه کوچک تبدیل می شود. سرانجام اشیای کوچک با هم جمع می شوند و ماه را تشکیل می دهند.
سرعت زیاد جمع شدن این مواد کوچک انرژی زیادی را به صورت گرما آزاد می کند. در نتیجه ماه گداخته می شود و اقیانوسی از مواد مذاب و سنگ گداخته تشکیل می شود. این گدازه به آهستگی سرد و جامد می شود. دانشمندان از روی سن قدیمی ترین سنگ هایی که از ماه جمع آوری شده به این نتیجه رسیده اند که ماه حدود 4.5 میلیارد سال قبل تشکیل شده است.