سطح پیروی یک موجود زنده موقعیتی است که این موجود زنده در یک زنجیره غذایی دارد.
1-تولید کنندگان اولیه (موجودات زنده ای که غذایشان را از نور خورشید و یا از انرژی شیمیایی در مجراهای دریای عمیق می سازند)، پایه هر زنجیره غذایی هستند. این موجودات زنده آتوتروف ها نامیده می شوند.
2-مصرف کنندگان اولیه جانورانی هستند که تولید کنندگان اولیه را می خورند. آنها گیاهخوار هم نامیده می شوند.
3-مصرف کنندگان ثانویه، مصرف کنندگان اولیه را می خورند. آنها گوشتخواران و همه چیزخواران هستند (حیواناتی که هم حیوانات و هم گیاهان را می خورند).
4-مصرف کنندگان ترتیاری، مصرف کنندگان ثانویه را می خورند.
5-مصرف کنندگان کواترنری، مصرف کنندگان ترتیاری را می خورند.
6-زنجیره های غذایی با شکارچیان، یعنی جانورانی که دشمنی ندارند یا دشمنان کمی دارند، پایان می پذیرد. وقتی موجود زنده ای می میرد، در نهایت به وسیله جانورانی مثل کرکس ها، کرم ها و خرچنگ ها خورده می شود و به وسیله تجزیه کنندگان (اکثراً باکتری ها) و نیز تداوم تبادل انرژی تجزیه می شود.
موقعیت بعضی از موجودات زنده در زنجیره غذایی می تواند هنگامی که غذایشان متفاوت می شود، فرق کند. برای مثال موقعی که یک خرس توت می خورد، مثل یک مصرف کننده اولیه عمل می کند. موقعی که یک خرس یک جونده گیاهخواری را می خورد، مثل یک مصرف کننده ثانویه عمل می کند. موقعی که خرس ماهی آزاد (سالمون) را می خورد، مثل یک مصرف کننده ترتیاری عمل می کند (این به خاطر این است که سالمون یک مصرف کننده ثانویه است. چون سالمون شاه ماهی را می خورد که آن هم زوپلانکتون ها را می خورد، که زوپلانکتون هم فیتوپلانکتون ها را می خورد که آنها هم انرژیشان را از نور خورشید به دست می آورند).
در هر شبکه غذایی، انرژی هر لحظه از دست می رود. چون که یک موجود زنده، موجود زنده دیگری را می خورد. به این خاطر باید گیاهان خیلی بیشتری نسبت به گیاهخواران وجود داشته باشد. به این ترتیب تعداد آتوتروف ها از هتروتروف ها بیشتر است و تعداد گیاهخواران از گوشتخواران بیشتر است.
اگرچه رقابت شدیدی بین جانوران وجود دارد، اما یک وابستگی متقابل هم بین آنها وجود دارد. موقعی که یک گونه منقرض می شود، می تواند یک زنجیره کامل از گونه های دیگر را تحت تأثیر قرار دهد و نتایج غیر قابل پیش بینی ای به بار آورد.
