شروع بیماری اسکیزوفرنی در بسیاری از افراد تدریجی است و در اوایل دوران بزرگسالی، معمولاً در اوایل سن 20 سالگی فرد رخ می دهد. عزیزان و دوستان فرد ممکن است نشانه های هشدار دهنده را مدتی طولانی قبل از بروز علایم اولیه اسکیزوفرنی کشف کنند. در طول مرحله قبل از شروع بیماری، فرد ممکن است در زندگیش بدون هدف به نظر برسد و به طور فزاینده ای به فردی غیر عادی و بی انگیزه تبدیل شود. چنین افرادی ممکن است خودشان را منزوی کنند و از موقعیتشان در میان خانواده و دوستانشان کناره گیری کنند. آنها ممکن است شرکت در فعالیت های دیگر از جمله سرگرمی ها و یا کارهای داوطلبانه را متوقف کنند.
علایم هشدار دهنده ای که ممکن است نشان دهد کسی به سوی بیماری اسکیزوفرنی پیش می رود عبارتند از:
-انزوا و کناره گیری از اجتماع
-اظهارات یا باورهای غیرمنطقی، عجیب و غریب و یا وهم آلود
-افزایش پارانویا یا سؤال کردن از انگیزه های دیگران
-بی احساس تر شدن
-خصومت و یا بدگمانی و داشتن سوء ظن
-افزایش اتکا به مواد مخدر و الکل (در تلاش برای خود درمانی)
-فقدان انگیزه
-صحبت به شیوه ای عجیب و غریب و بی شباهت به خودشان
-خنده نامناسب و نابجا
-بی خوابی و یا خوابیدن بیش از حد
-بدتر شدن ظاهر فرد و وضعیت بهداشتی او
در حالی که هیچ تضمینی وجود ندارد که یک یا چند تا از این علایم به اسکیزوفرنی منجر شود، اما تعدادی ازآنها هم که با هم اتفاق می افتند باید باعث نگرانی شوند، به خصوص اگر به نظر برسد که فرد در طول زمان در حال بدتر شدن است. این زمان برای کمک به فرد ایده آل است (حتی اگر به اسکیزوفرنی منجر نشود).
منبع: http://psychcentral.com/lib/all-about-schizophrenia
مطالب مرتبط:
