ویژگی های یون ها
یون سدیمی که در بالا درباره آن گفته شد ده الکترون دارد. این تعداد الکترون به اندازه تعداد الکترون های نئون (Ne) است. اما عنصر شما نئون نیست. از آن جایی که عنصر سدیم شما یک الکترون از دست داده دیگر درواقع یک اتم سدیم کامل نیست. شما یک یون دارید که حالا کاملاً چیز جدیدی است. هدف شما این بوده که یک اتم داشته باشید که اتم خوشحالی باشد با پوسته هایی که الکترون هایشان پر و تکمیل شده است. حالا شما پوسته های پر شده و تکمیل دارید. اما انرژی پایین تری هم دارید.
عنصر سدیم شما یک الکترون از دست داده و خوشحال است. اما چه چیزی یون سدیم را در مقایسه با اتم های دیگر سدیم جذاب می کند. این که حالا سدیم شما یک الکترون از دست داده و بنابراین از نظر الکتریکی جذاب است. اتم های دیگری که دارای بار الکتریکی (یون) و با بار مخالف (منفی) هستند شریکی خوب برای پیوند به شمار می روند. به خاطر همین وضعیت سدیم است که کلر هم وارد می شود. فقط کلر هم نیست. تقریباً هر یونی با بار منفی علاقه مند به پیوند یافتن با یون سدیم شما است.
