ترجمه: حمیده احمدیان راد

در آب و هواهای گرمسیری، قطرات ابر با هم حول گرد و غبار یا ذرات نمک دریا ترکیب می شوند. آنها به هم بسته می شوند، از نظر اندازه بزرگ می شوند تا به قدر کافی سنگین شوند که بیفتند.
به شکل بالا نگاه کنید. بعضی وقت ها یک لایه هوا در ابرها وجود دارد که دمایش بالای نقطه انجماد یعنی صفر درجه سانتی گراد یا 32 درجه فارنهایت است. اما در نزدیک به زمین دمای هوا یک بار دیگر زیر نقطه انجماد می رسد. وقتی این شرایط پیش می آید، بخشی از برف ریزه ها در لایه هوای گرم تر در ابرها ذوب می شوند، اما سپس در هوای سرد نزدیک زمین دوباره منجمد می شوند. این نوع بارش، باران نیمه منجمد نامیده می شود. این نوع باران موقعی که به زمین برخورد می کند به بالا می پرد.
اگر برف ریزه ها به طور کامل در لایه هوای گرم تر در ابرها ذوب شوند، اما دماهای نزدیک زمین زیر نقطه انجماد باشد، باران ممکن است در تماس با زمین یا خیابان منجمد شود. این باران، باران منجمد نامیده می شود و یک باران منجمد قابل توجه توفان یخ نامیده می شود. توفان های یخی و منجمد بی اندازه خطرناکند. چون که لایه یخ روی خیابان ها ممکن است باعث حوادث ترافیکی شود. همچنین یخ می تواند روی شاخه های درخت و خطوط برق تشکیل شود و باعث شود شاخه ها بشکنند یا برق قطع شود.
نوع دیگری از بارش هم وجود دارد که با توفان های همراه با رعد و برق می آید و تگرگ نامیده می شود.
آزمایش:
باران گرمسیری بسازید:
سعی کنید که این آزمایش را با نظارت یک فرد بزرگسال انجام دهید.
آب را در کتری چای بجوشانید. بخار را تماشا کنید که بیرون می آید و به داخل هوا می رود (تبخیر). یخ را در داخل قالب فلزی درست کردن کلوچه بگذارید. قالب را بالای بخار کتری نگه دارید و قطراتی که شکل می گیرند را در کف سینی تماشا کنید (تقطیر). همچنان که قطرات از نظر اندازه رشد می کنند، سنگین می شوند و شروع به افتادن می کنند (بارش).
شکل های باران به آب و هوا بستگی دارد.

