به استقرار بدن در یک وضعیت ثابت و قایم در حالت ایستاده، اندام های فوقانی در دو طرف بدن آویخته (منظور از اندام فوقانی در آناتومی کمربند شانه ای به همراه ساعد و بازو و دست است و منظور از دست -برخلاف اشتباهی که گاهی می شود -فقط منطقه ای از اندام فوقانی است که در پایین مچ دست قرار دارد و مناطق بالاتر از آن به ترتیب ساعد و بازو را می سازند)، کف دست ها و سر متوجه جلو و شست دست به سمت خارج، وضع آناتومیک یا تشریحی می گویند.

درواقع موقعیت آناتومیک به موقعیت استاندارد قرارگیری بدن اطلاق می شود و از آن برای تشخیص محل قرارگیری اعضای بدن استفاده می شود. در این حالت دهان بسته است و چشم در حالت فیزیکی خنثی بدون هیچ گونه هیجانی قرار دارد، چشم ها به طورکامل باز و به نقطه ای در دوردست خیره می شوند. انگشتان دست ها به طور کامل باز، اما چسبیده به هم و انگشت شست با سایر انگشتان زاویه 90 درجه می سازد.

صفحات آناتومیک چه هستند؟
صفحات آناتومیک سطوح فرضی بدن هستند. این صفحات به طورفرضی برای مطالعه قسمت های مختلف بدن در نظر گرفته شده اند.

در وضعیت آناتومیک سه گروه صفحه اصلی از بدن عبور می کند:
–کرونال (تاجی): سطحی است که از شانه های راست و چپ عبور می کند و بدن را به دو قسمت جلویی و عقبی تقسیم می کند. این سطح به موازات پیشانی است.
–سطح ساژیتال: این سطح بدن را به دو قسمت راست و چپ تقسیم می کند.
–صفحه عرضی یا افقی یا محوری: بدن را به دو قسمت بالایی و پایینی تقسیم می کند.

منابع:
1-آناتومی عمومی/ مؤلفان: دکتر محمد علی نراقی، دکتر پریچهر پاسخبخش، دکتر مهدی مهدی زاده، دکتر محمد تقی جغتایی/ چاپ چهارمم نشر اشراقیه
2-آناتومی گری برای دانشجویان، جلد یک (تنه) و جلد دو (اندام)/ مؤلفان: ریچارد درک، وین ولگ، آدام میچل/ مترجمان: دکتر غلامرضا حسن زاده، دکتر فرید ابوالحسنی، دکتر میرعباس عبدالوهابی، دکتر سید بهنام الدین جامعی، دکتر علی کریمی زوفره/ انتشارات آبنوس