شخصیت جانوران در شاخص های استرس اکسیداتیو آنها انعکاس می یابد. شاخص استرس اکسیداتیو روش قابل اعتمادی برای اندازه گیری اجزای مختلفی است که در وضعیت استرس اکسیداتیو شرکت دارد و پارامترهای کلیدی فیزیولوژیکی مانند هورمون، چربی، آنتی اکسیدان، شاخص آهن را به طور همزمان بررسی می کند. استرس اکسیداتیو نیز به عنوان عامل برهم زننده تعادل میان تولید رادیکال های آزاد و دفاع آنتی اکسیدانی تعریف می شود عامل پیروزی رادیکال های آزاد بر دفاع آنتی اکسیدانی بدن ما است.
مقدار بیش از حد رادیکال های آزاد که در نتیجه واکنش های شیمیایی بدن با استفاده از اکسیژن تنفسی ایجاد می شود خطر سمی شدن بدن را به همراه دارد. سیستم دفاعی بدن ما از مولکول هایی تشکیل شده که آنتی اکسیدان دارند. این مولکول های آنتی اکسیدان دار وظیفه دارند رادیکال های آزاد اضافی را از بین ببرند. این سیستم دفاعی دایماً در یک حالت تعادل قرار دارد. یعنی از سویی رادیکال های آزاد تولید می کند و از سوی دیگر این رادیکال های آزاد را به وسیله آنتی اکسیدان ها از بین می برد. هر گونه نابهنجاری در این زمینه نتایج زیان آوری برای بدن دارد.
ترسوترین پرندگان از استرس اکسیداتیو بیشتری نسبت به افراد شجاع رنج می برند. همچنین کنجکاوترین پرندگان (کسانی که سریع تر از دیگران به اشیاء نزدیک شدند) دفاع بهتری در برابر آسیب اکسیداتیو نسبت به سبزقباهای کمتر کنجکاو انجام می دادند.
در مرحله بعد دانشمندان می خواهند بیازمایند که ویژگی های شخصیتی چه اثری بر پرندگان وحشی به جا می گذارد. به عنوان مثال پرندگان نئوفوبیک -آنهایی که از چیزها و موقعیت های جدید می ترسند- ممکن است به همین دلایل فیزیولوژیکی دچار مرگ زودرس شوند، با این حال کمتر احتمال دارد که به وسیله شکارچیان خورده شوند چون از پرندگان جسورتر محتاط ترند.
منبع: http://www.sciencedaily.com/releases/2011/04/110427092053.htm
