فرد منفى گرا همیشه در انتظار شکست و وقوع اتفاق هاى ناگوار است. اگر چنین اندیشه اى درجامعه همه گیر شود، قدرت هر نوع حرکت و ابتکار و پیشرفت از آن گرفته مى شود. در حالى که جوامعى که فکر مى کنند آینده بهتر از امروز است، براى به دست آوردن بهترین دستاوردها و نتایج در آینده تلاش مى کنند. آنها به موفقیت هاى بیشترى دست پیدا مى کنند واز زندگى شان بیشتر لذت مى برند.
افراد منفى باف معمولاً اعتماد به نفس کمى دارند. آنها فکر مى کنند که دیگران دوستشان ندارند و تصور مى کنند که نمى توانند بر مشکلاتشان غلبه کنند. این افراد در خانواده هایى بزرگ مى شوند که والدین به اندازه کافى از بچه هایشان حمایت نمى کنند.
به این ترتیب درنهایت نمى توانند با والدین، معلمان و همکلاسى ها و همسن و سال هایشان روابط خوبى برقرار کنند و در مقابل آنها دچار حس خود کم بینى مى شوند.
این قبیل کودکان وقتى بزرگ مى شوند فکر مى کنند انسان هاى ارزشمندى نیستند، نمى توانند با دیگران ارتباط برقرار کنند و احساس مى کنند که لایق احترام دیگران نیستند و استحقاق پیشرفت را نیز ندارند. این طرز فکر، احساس هاى آنها را هم درگیر مى کند و در رفتارشان هم خودش را نشان مى دهد و در آنها به عادت تبدیل مى شود. این افراد مدام حرف هاى منفى مى زنند و حرف هاى آنها افرادى که اعتماد به نفس کمترى دارند را تحت تأثیر قرار مى دهد.
ما با کودکان و نوجوانان زیادى مواجه مى شویم که گناه نمره هاى بد و رفتارشان را به گردن معلم یا همکلاسى هاى خود مى اندازند و معلمان را سختگیر و همکلاسى ها را حسود معرفى مى کنند. این بچه ها مسئولیت اتفاق هاى دور و برشان را به عهده نمى گیرند و خود را مقابل معلمان و همکلاسى ها ناتوان احساس مى کنند. همین مانع از این مى شود که خودشان فعالیت کنند وشکست هایشان را جبران کنند. آنها دائماً از خود انتقاد مى کنند و افرادى ترسو و مرددند و زیاد دچار اضطراب مى شوند. احتمال زیادى هم دارد که این افراد افسرده شوند.
