ظرافت داشتن در کار، مقوله اى فرهنگى است و به تمدن و تکامل انسان مربوط است. به عنوان مثال در ابتدا انسان ها غذا را تنها به نحوى مى خوردند که احتیاجاتشان را برآورده کند. بعد یاد گرفتند که غذا را در ظرف بخورند و بعد ابزار غذا خوردن را چنان تکامل دادند که اینک ظروف و ابزار غذا خوردن از تنوع و زیبایى بسیار زیادى برخوردار شده اند.
البته ظرافت تنها به جنبه هاى زیبایى شناسانه محدود نمى شود. جاده هایى که بى دقت آسفالت مى شوند، ساختمان هاى مدرنى که سیم برق آنها به جاى توکار آویزان است، شیلنگ هاى کلفتى که بر روى زمین یک اثر تاریخى رها شده اند، پل هایى که رنگ نمى خورند، مبل و صندلى هایى که کج و کوله هستند و … نمونه هایى از نداشتن ظرافت در کارها هستند.
همین نداشتن ظرافت است که موجب مى شود بعضى از صنایع بى بدیل ما نظیر فرش، میزهاى منبت و ظروفى که حتى در بسیارى از رمان هاى اروپایى و امریکایى جزو مایملک خانه هاى ثروتمندان اروپایى و امریکایى توصیف مى شد، به دلیل نداشتن دقت در طرح ها و ظرافت در اجرا و کیفیت با مشکل پیدا شدن مشترى و صادرات دست و پنجه نرم کنند.
در حالى که همین ظرافت و دقت به ریزه کارى ها است که از عوامل مهم موفقیت ژاپنى ها در عرصه هاى اقتصادى شمرده مى شود. کودکان ژاپنى از همان ابتدا دقت و ظرافت در کارها را مى آموزند. به عنوان مثال آموزش مى بینند که کفش هاى خود یا کفش هاى میهمانان را پاک کنند و به طور دقیق در جاى مناسبى قرار دهند. به خاطر همین است که کارخانه ها و شرکت هاى ژاپنى در جهان مثال زدنى هستند. چراکه کارگران هر روز با اتمام کار با دقت و ظرافت ماشین آلات و همه ابزارشان را تمیز مى کنند و در جاى مناسب خود قرار مى دهند و هر روز کارشان را با وارسى آنها شروع مى کنند. آنها به نوعى با ظرافت با ماشین ها و ابزار کار مى کنند و از آنها نگهدارى مى کنند که عمر ابزار و ماشین آلات افزایش مى یابد. همچنین در کشورهاى پیشرفته جاده ها و خیابان ها کاملاً با دقت و ظرافت آسفالت مى شود و در آنها از پستى و بلندى و خوردگى خبرى نیست.
همین چیزهاى به ظاهر ساده به پیشرفت اقتصادى این کشورها و کاهش هزینه ها کمک مى کند. کارگر ژاپنى که مراقب ابزار و ماشین آلات است و با ظرافت با آنها کار مى کند جلوى استهلاک آنها و هزینه تعمیر و تعویض آنها را مى گیرد. وقتى او هر چیزى را با ظرافت و دقت در جاى خود قرار مى دهد، به سرعت نیز آنها را پیدا مى کند. در شرکت هاى پیشرفته دنیا این یک شعار است که “هر چیزى را باید در کمتر از ۳۰ ثانیه پیدا کنید”. به این ترتیب از اتلاف وقت براى پیدا کردن وسایل مورد نیاز جلوگیرى مى شود و بهره ورى بالا مى رود. یا خیابان هایى که با ظرافت و دقت آسفالت مى شوند به خودروها صدمه نمى زنند. در نتیجه لوازم یدکى کمترى مورد نیاز است و به دنبال آن نیاز نیست که به فرض از کشورى مانند چین انبوهى از لوازم یدکى وارد شود.
طبیعى است که در هنگام ورود به یک شهر لازم است که سرعت خودروها کم شود. در شهرى که بى ظرافت عمل مى شود نوع رفتار به این نیاز واکنشى و خالى از ظرافت است. به این ترتیب که سریع ترین راه پاسخ دادن به این نیاز این است که میخ روى جاده کوبیده شود که به مرور صدماتى را به خودروها وارد مى کند. در حالى که در شهرى که با ظرافت با مسائل برخورد مى شود، در ورودى شهر و یا هر جاى دیگرى که لازم است سرعت خودروها کم شود میدان هاى کوچکى ایجاد مى شود.
