براساس تعاریف علمى هر نوع فعالیت اقتصادى در محل سکونت شخصى که با استفاده از امکانات و وسایل منزل راه اندازى شود کسب و کار خانگى است. این نوع از کسب و کار هم از نظر اشتغالزایى و هم به خاطر نوآورى هایى که در عرضه محصولات و خدمات صورت مى دهد به یکى از بخش هاى حیاتى اقتصادى کشورهاى پیشرفته تبدیل شده است.
محمدرضا کریمی مى گوید:”افزایش تعداد کسب و کارهاى خانگى دلایل زیادى داشته است که شامل افزایش استفاده از اینترنت، رکودهاى اقتصادى، کوچک سازى شرکت ها و توجه بیشتر به مباحث خانواده و نیز بهبود تصویر کسب و کارهاى خانگى بوده است. در این میان نقش اینترنت برجسته بوده است. اینترنت زندگى مردم را تغییر داده و انقلابى در روش هاى اداره شرکت ها به وجود آورده است.
کسب و کارهاى خانگى اغلب توسط کارآفرینان، بدون کارکنان اضافى اداره مى گردد و مى تواند محصولات را به صورت جهانى بازاریابى کند. سایت هاى حراج ـ فروش اینترنتى فرصت هاى زیادى را براى کارآفرینانى که کسب و کارهاى خانگى دارند، فراهم کرده است. از مهم ترین مزایاى کسب و کارهاى خانگى کاهش رفت و آمد است که وقت گیر، استرس زا و گران است. کارآفرینان خانگى اغلب با مشتریانشان ملاقات نمى کنند و مى توانند در خانه شان بنشینند و کار کنند. بى آن که نیاز داشته باشند دائماً پوشش خوب و گرانى به تن داشته باشند. از طرفى هم بسیارى از افرادى که کسب و کارهاى خانگى به راه مى اندازند، این کار را به خاطر تمایل به ایجاد توازن میان کار و زندگى خانوادگى انجام مى دهند. بررسى ها نشان مى دهد که نسل جدید کارکنان آمریکایى، تمایلى به کار کردن در ساعت هاى طولانى در شرکت ها ندارند و کسب و کار خانگى مى تواند زمان بیشترى را براى گذران وقت با خانواده به وجود آورد. البته ذهنیت ها هم نسبت به این نوع از کسب و کار تغییر کرده و کارکردن در خانه بیش از پیش معمول مى گردد.
کسب و کار خانگى معایبى هم دارد که از جمله ایزوله شدن به خصوص در مراحل اولیه کسب و کار و پیش از این که مشتریان خوبى ایجاد شود، است. توان کارآفرین در غلبه براین مشکل مى تواند عامل موفقیت یا شکست او در کارش شود. به هر حال در جهان، این دیدگاه که کسب و کارهاى خانگى، کارهاى تفریحى هستند و در نتیجه چندان جدى نیستند رو به افول است چرا که کسب و کارهاى خانگى نوعى از کسب و کارها هستند که به ثروت اقتصادى جامعه و سرمایه اجتماعى آن کمک مى کنند. افراد محلى خودشان در منطقه خودشان کار مى کنند و لازم نیست برای استخدام به جای دیگری بروند و زمینه براى کسب و کارهایى که اشتغال محلى یا بومى خلق مى کنند به وجود مى آید”.
وى مى افزاید:”براساس مطالعاتى که در کشور استرالیا انجام شده مشخص شده که کسب وکارهاى خانگى بزرگ ترین گروه کسب و کار در این کشور است به طورى که ۶۷ درصد کل کسب و کارهاى کوچک و ۵۸ درصد همه کسب و کارها را کسب و کارهاى خانگى تشکیل مى دهد. به علاوه رشد این نوع کسب و کار هم بسیار سریع شده. همین آمار اهمیت این بخش را در کمک به اقتصاد ملى نشان مى دهد. به هر صورت با این که کسب و کار خانگى پدیده جدیدى نیست اما رشد فناورى جدید، کار در خانه را حالا چه به صورت کارمند یا کارآفرین ساده تر کرده است. این نوع از کسب و کار براى افرادى در مکان هاى دورافتاده، افرادى که به خاطر مشکلات جسمانى و فیزیکى در شرایط عادى قادر به یافتن شغل نیستند و زنانى که مسئولیت خانوادگى دارند نیز بسیار مفید است. به ویژه صنایع نوظهورى مانند فناورى اطلاعات یا آى تى که در آن جنسیت نیز مطرح نیست مى تواند براى هر دو جنس اشتغال ایجاد کند”.
