همه موجودات زنده حاوی حس گرهایی بیولوژیکی هستند که با کارکردهایی شبیه به اسباب مکانیکی توصیف می شوند. بیشتر سلول های تخصصی شده به اینها حساسند:
1-نور، حرکت، دما، حوزه مغناطیسی، رطوبت، ارتعاش، فشار، حوزه های الکتریکی، صدا و دیگر صور فیزیکی محیط خارجی.
2-صور فیزیکی محیط داخلی مثل اتساع، حرکت موجود زنده.
3-مولکول های محیطی شامل توکسین ها، مواد مغذی و فرومول ها.
4-کنش و واکنش بیومولکول ها و برخی پارامترهای جنبشی.
5-محیط متابولیک داخلی، مثل سطح گلوکز، سطح اکسیژن یا اسمولالیتی.
6-مولکول های سیگنالی داخلی، مثل هورمون ها، سیتوسکین ها.
7-تفاوت ها بین پروتئین های خود موجود زنده با محیط و موجودات بیگانه.
حس گرهای مصنوعی که با استفاده از یک مؤلفه حساس بیولوژیکی از حس گرهای بیولوژیکی تقلید می کنند، بیوحس گر نامیده می شوند.
