به نظر برخی مقاله درباره خلأ درواقع مقاله درباره هیچ چیز است -چراکه خلأ فقدان ماده دانسته می شود. اما فیزیک مدرن نشان می دهد که خلأ ممکن است بسیار جالب تر از این باشد. در فیزیک مدرن، خلأ، دریایی از جفت های الکترون و پوزیترون مجازی است که به طور مستمر به وجود می آیند و نابود می شوند. (جفت های الکترون و پوزیترون به وسیله فوتون های با انرژی بالا در ماده به وجود می آیند.) گاهی اوقات، هنگامی که این جفت ها با ذرات پر انرژی مواجه می شوند، می توانند با آنها واکنش نشان دهند و ذراتی واقعی به هزینه جسم سومی تولید کنند.
ماهیت واقعی خلأ تا حدودی مرموز است
در زمینه نجوم، حتی در خالی ترین گوشه جهان، خلأ تمام و کمال وجود ندارد. خلأ حاوی تقریباً یک اتم یا یون در هر متر مکعب است.با این حال، فیزیک مدرن نشان می دهد که حتی این تصویر هم کامل نیست، چراکه ماده اتمی تنها چند درصد از جرم کل جهانرا تشکیل می دهد. دو شریک اصلی دیگر جرم جهان، ماده تاریک و انرژی تاریکند. اگر چه اثرات این اجزای مرموز را تنها می توان به طور غیر مستقیم مشاهده کرد (از طریق اثرشان در مقیاس های کهکشانی و کیهانی)، باید چنین فرض کرد که آنها حتی در پرت ترین گوشه های جهان حضور دارند و درواقع به عنوان یک ویژگی (چگالی انرژی) خود خلأ توصیف می شوند. این تظاهر فیزیکی ثابت کیهانی است که برای اولین بار به وسیله انیشتین مطرح شده است.
