یک انقراض دسته جمعی به طور نسبتاً غافلگیرانه، کاهش جهانی در اشکال مختلف زندگی را به وجود می آورد. انقراض های دسته جمعی به طور دوره ای در طول تاریخ حیات بر روی زمین رخ داده اند. در انقراض دسته جمعی این اتفاقات رخ می دهد:
-انقراض ها در سراسر جهان رخ می دهند.
-شمار بزرگی از گونه ها منقرض می شوند.
-انقراض ها در مدت کوتاهی از زمان زمین شناسی جمع می شوند (چند میلیون سال در دوره های زمانی زمین شناسی خیلی کوتاه است).
پنج انقراض دسته جمعی بزرگ در تاریخ زمین رخ داده است. و تعداد زیادی انقراض های کوچک در طول تاریخ زمین رخ داده است.
پنج تا از بزرگ ترین انقراض های دسته جمعی در تاریخ زمین این گونه رخ داده اند:
-آخر دوره اردویسین (حدود 438 میلیون سال قبل) – انقراض 100 خانواده- بیش از نیمی از گونه های bryozoan و بازوپایان منقرض می شوند.
-آخر دوره دوونین (حدود 360 میلیون سال قبل)- 30 درصد خانواده های حیوانی منقرض شدند.
-در پایان دوره پرمین (حدود 245 میلیون سال قبل)- بندپایان خرچنگی رو به انقراض می روند. 50 درصد همه خانواده های حیوانی، 95 درصد همه وابستگان به دریا و بسیاری از درختان می میرند.
-آخر دوره تراسیک (208 میلیون سال قبل) 35 درصد همه خانواده های حیوانی منقرض شدند و بیشتر synapsids (یک گروه بزرگ از مهره داران) مردند (به استثنای پستانداران).
-در مرز کرتاسه- ترتیاری (حدود 65 میلیون سال قبل) حدود نیمی از همه شکل های زندگی شامل دایناسورها، pterosaurs (نوعی از خزندگان که پرواز می کردند)، plesiosaurs (خزندگان شناگر باله دار)، mosasaurs (نوعی از خزندگان)، صدف ها، بسیاری از خانواده های ماهی ها، حلزون های دوکفه ای، حلزون ها، اسفنج ها، جوجه تیغی ها و بسیاری دیگر از حیوانات منقرض شدند. بسیاری از انقراض های کوچک هم در طول تاریخ زمین رخ داده اند.