لایه عروقی چشم پرده ای عروقی و رنگ دانه دار می باشد و شامل سه قسمت است:
مشیمیه (Chroid)
اجسام مژگانی
عنبیه
مشیمیه: مشمیه (کروئید) پرده ای نازک و پر عروق است که دارای یک سطح داخلی و یک سطح خارجی است. روی آن و در ضخامت آن رگ ها و اعصاب مژگانی عبور می کنند. سطح خارجی مشیمیه با صلبیه و سطح داخلی آن با شبکیه مجاور است. قسمتی از مشیمیه در جلو به صورت یک دایره دندانه دار است و به آن Ora Serrata می گویند. قسمتی از مشیمیه در عقب به وسیله عصب بینایی و عروق مژگانی سوراخ می شود.
اجسام مژگانی: اجسام مژگانی (Ciliary Bodies) دارای سطح مقطع مثلثی شکل هستند. در ضخامت آن رشته های عضلانی وجود دارد. این اجسام دارای زوائدی به نام زوائد مژگانی هستند. بین این زوائد دره های مژگانی وجود دارد. از این دره ها رشته هایی لیفی به عدسی متصل می شوند که رباط های آویزان کننده عدسی نام دارند. سطح داخلی جسم مژگانی در عقب مجاور مشیمیه و در جلو به عنبیه وصل است. قسمت جلویی آن دارای زوائد مژگانی و قسمت عقبی آن صاف است. کنار محیطی اجسام مژگانی به شکل دایره ای دندانه دار است. سطح خارجی جسم مژگانی در تماس با صلبیه است.
انقباض رشته های عضلانی مژگانی باعث شل شدن رباط های آویزان کننده عدسی و افزایش تحدب عدسی می شود که قدرت عدسی را بالا می برد.
عنبیه (Iris): عنبیه به صورت یک حلقه مدور با یک سطح جلویی و یک سطح عقبی است (اگر به چشم فردی نگاه کنیم قسمت سفید رنگ، صلبیه و قسمت رنگی عنبیه نام دارد). سطح جلویی آن دارای رنگدانه و مجاور اتاق جلویی چشم است. سطح عقبی آن مجاور اتاق عقبی چشم است. لازم به ذکر است که بین عدسی و قرنیه فضایی وجود دارد که توسط عنبیه به دو فضای ثانویه تقسیم می شود: 1) فضای خلفی (عقبی)، که بین عنبیه و عدسی است و اتاق خلفی نام دارد. 2) فضای قدامی (جلویی) که بین عنبیه و قرنیه قرار دارد و اتاق قدامی نام دارد. ارتباط این دو اتاق از طریق سوراخ مردمک است.
