ساختمان دستگاه بینایی

ساختمان چشم

شبکیه لایه ای از بافت عصبی است. بخش اعظم آن در قسمت های طرفی و عقب است و شبکیه بینایی نامیده می شود. قسمت جلویی شبکیه سلول های گیرنده بینایی ندارد و شبکیه کور نامیده می شود (این قسمت، سطح داخلی اجسام مژگانی و سطح عقبی عنبیه را می پوشاند).

شبکیه از نظر سلولی لایه های زیادی دارد که در آن سه لایه مهم ترند:

1) سلول های گیرنده نور که همان سلول های استوانه ای و مخروطی (Rod and Cone) هستند که رنگدانه دارند و در مقابل نور واکنش نشان می دهند.

2) سلول های دو قطبی

3) سلول های گانگلیونیک.

آکسون سلول های گانگلیونیک، عصب بینایی را تشکیل می دهند.

قسمتی از شبکیه که عصب بینایی را می سازد، سلول های گیرنده بینایی ندارد و به آن نقطه کور می گویند. هم چنین به دلیل این که این قسمت برآمده است آن را Optic disc یا پاپیلای عصب بینایی نیز می نامند.

لکه زرد چیست؟

قسمتی از شبکیه (نزدیک قطب عقبی آن) است که دارای تجمعی از سلول های حساس به رنگ (سلول های مخروطی) می باشد. قسمت مرکزی لکه زرد کمی فرو رفته است و به آن حفره مرکزی می گویند.

امتیاز به مطلب

Leave a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

To top