حوزه های جداگانه ایدئولوژی ای است که وجود حوزه های جداگانه برای زنان و مردان را توصیف و تجویز می کند. از نظر فرهنگی محل پیدایش آن اروپا و آمریکای شمالی بود و به عنوان یک ایدئولوژی مشخص در طول انقلاب صنعتی ظاهر شد گرچه ایده پایه ای تفکیک جنسیتی بسیار قدیمی تر است.
این ایده که زنان باید در فضای جداگانه و خانگی فعالیت کنند در طول قرن ها در غرب گسترش یافت اما ریشه این ایده به گذشته های دور و یونان باستان برمی گردد. در عرصه سیاسی، ارسطو دو فضای جداگانه را برای جامعه یونان تعریف کرد که عبارت بود از خانه (oikos) و شهر (polis).
مفهوم حوزه های جداگانه چنین دیکته می کند که آرایش بیولوژیکی مردان با زنان متفاوت است، بنابراین اراده خداوند بر این قرار گرفته که مردان در حوزه عمومی – جهان سیاست، اقتصاد، تجارت و قانون فعالیت کنند. بر اساس این ایدوئولوژی حوزه مناسب فعالیت زنان قلمرو خصوصی زندگی خانوادگی و کارشان نگهداری از فرزندان، خانه داری، تربیت و پرورش دینی است.
اما در اواسط قرن بیستم مورخان و نظریه پردازان فمنیست بحث های انتقادی ای درباره ایدوئولوژی فضای جداگانه و تأثیری که روی زندگی زنان به جا می گذارد را آغاز کردند. چراکه به عقیده آنها این ایده زنان را به شوهر و بچه هایشان به عنوان یگانه منبع هویت وابسته می کند.
برخلاف توکویل، ولتر و بقیه مورخان قرن 19 منتقد ایدوئولوژی فضای مجزا بودند.