دکتر نسیم مجیدی استاد ارتباطات دانشگاه آزاد می گوید:”شبکه الجزیره نوپا ولی فعال است. خبرنگارانش می دانند کجا دنبال خبر بروند. آنها از کارشناسان عرب زبانی استفاده می کنند که بحث ها را از پیش می برند و مسایل جهانی را به خوبی تحلیل می کنند و در عین حال از آنجایی که از منطقه خاورمیانه هستند دیدگاه هایشان با غربی ها تفاوت دارد. آنها می دانند کجا خبر هست و مطالب مورد علاقه مخاطبانشان چیست و می دانند از چه زاویه ای به خبر نگاه کنند. آرم شبکه شناخته شده است و از تمدن اسلامی منطقه گرفته شده. الجزیره همچنین از گوینده های خوبی استفاده می کند. به طور کلی مردم به زبان حساس اند و وقتی می بینند گوینده ای به خوبی به زبان قوم صحبت می کند به آن متمایل می شوند.”
شبکه الجزیره الگوی خوبی برای رسانه های تصویری کشورهایی مثل کشور ما ارایه کرده. ولی پا جای پای الجزیره گذاشتن شرایطی دارد. دکتر مجیدی می گوید:”ما متأسفانه جایی برای رسانه های تصویری و الکترونیکی باز نکرده ایم و متخصصانی نداریم که صرفاً در حوزه تصویر فعالیت کرده باشند. این ضرورت را اعراب احساس کرده اند.”
به هر صورت شبکه الجزیره برای اولین بار توانسته است فرهنگ تبادل افکار را در تاریخ معاصر به جهان عرب هدیه دهد.
منتها روش کار شبکه سؤالاتی را به وجود آورده است. مثلاً این که آیا می توان امیدوار بود که الجزیره توانسته باشد انقلابی را در خبر تلویزیونی در منطقه ای که برای ده ها سال روی یک مسیر حرکت کرده و همیشه از سوی دولت ها کنترل می شده به وجود آورد؟ یا این که وقتی شبکه از بحث در مورد امور داخلی قطر یا انجام انتقاد قوی از خاندان آل ثانی خودداری می کند می توان گفت که شعار خودش یعنی شعار” آزادی برای همه” را باچالش مواجه می کند؟ °
