تشخیص استئوآرتریت

هیچ علامت، نشانه یا آزمایش واحدی وجود ندارد که با آن بتوان آرتروز را تشخیص داد. در عوض تشخیص بر پایه در نظرگرفتن عوامل زیادی شامل علایم ویژه آرتروز و نتایج آزمون های آزمایشگاهی و تصویر برداری با اشعه ایکس است.

معیارهای تشخیصی: معیارهای قرار دادی اغلب برای تشخیص آرتروز در مفاصل ویژه استفاده می شود.

آرتروز زانو: معیارهای آرتروز زانو شامل وجود درد زانو به علاوه دست کم سه مورد از مشخصه های زیر است:

-سن بیشتر از 50 سال

-خشکی صبحگاهی که کمتر از 30 دقیقه طول بکشد.

-حس ترق تروق یا صدای خشن

-حساسیت استخوانی در زانو

-بزرگی استخوانی زانو

-هیچ گرمی قابل تشخیص در لمس نباشد.

آزمون های آزمایشگاهی و تصویربرداری با اشعه ایکس اغلب علاوه بر این علایم مورد استفاده قرار می گیرند.

آرتروز دست

آرتروز دست در نقاط مشخصی به طور شایع تری رخ می دهد:

-در مفصلی که در پایه انگشت شست، جایی که انگشت با مچ دست مرتبط می شود قرار دارد. ممکن است نزدیک محل آرتریت برآمدگی یا گره های استخوانی وجود داشته باشد.

-در مفصل انتهای انگشت (نزدیک ترین مفصل به ناخن) (برآمدگی هایی به نام گره های هبردن نیز ممکن است وجود داشته باشد.)

-در مفصل میانی انگشتان. این نقطه دچار برآمدگی هایی به نام گره های بوخارد می شود.

در آرتروزی که در پایه انگشت شست قرار دارد اغلب دردی عمیق وجود دارد. ممکن است اشکال در محکم گرفتن یا نیشگون گرفتن اشیا با هرقدرتی یا اشکال در باز کردن درپوش ها یا چرخاندن کلید وجود داشته باشد.

معیار آرتروز دست شامل درد دست به علاوه دست کم سه نوع  از موارد زیر است:

 -بزرگی استخوانی در حداقل دو یا بیشتر از 10 مفصل انتخابی

-بزرگی استخوانی در دو یا بیشتر از دو مفصل انتهایی انگشت (نزدیک ترین مفصل به ناخن) ((DIP

-کمتر از سه مورد مفصل متاکارپوفالنژیال MCP)) متورم (مفصلی که در پایه انگشتان قرار دارد)

-بدشکلی در حداقل یک مورد از ده مفصل انتخابی

آرتروز دست اغلب می تواند بر پایه این معیارها به تنهایی تشخیص داده شود و آزمون های آزمایشگاهی و تصویر برداری با اشعه ایکس ممکن است غیر ضروری باشد.

آرتروز لگن

تشخیص آرتروز بر پایه نتایج آزمون های آزمایشگاهی و تصویر برداری ها است. معیار شامل وجود درد لگن به علاوه حداقل دو مورد از مشخصه های زیر است:

-آزمایش ESR غیر طبیعی

-وجود بیرون زدگی های استخوانی (استئوفیت) در تصویربرداری

-کاهش فاصله بین مفصلی در تصویر برداری که نشان دهنده از دست رفتن یا نقصان غضروف است .

آزمون های آزمایشگاهی: آزمون های آزمایشگاهی ممکن است برای کمک به تشخیص آرتروز لگن یا رد کردن شرایط با علایم مشابه پیشنهاد شود.

تصویربرداری: تصویربرداری با اشعه ایکس (عکس ساده) اغلب برای پیگیری وضعیت آرتروز در طول زمان کمک کننده است. اما تصویر ممکن است در طول مراحل اولیه طبیعی به نظر برسد. سایر انواع تصویربرداری مثل سونوگرافی (اولتراسوند) و MRI (تصویربرداری رزونانس مغناطیسی) ممکن است برای تشخیص آسیب به غضروف، لیگامان و تاندون پیشنهاد شود که در تصویربرداری با اشعه ایکس دیده نمی شود.

دوره آرتروز

آرتروز معمولاً به آهستگی در طول زمان بدتر می شود، اگر چه در بعضی از افراد ثابت می ماند. در افرادی که درد و خشکی مفصل شان در طول زمان بدتر شود معمولاً بدتر شدن دوره ای است (بدتر شدن سپس برای یک دوره ثابت می ماند.)

بعضی از افرادی که دچار آرتروزند قادرند با وجود درد، عملکرد طبیعی داشته باشند در حالی که سایرین ممکن است به خاطر درد حتی با کار های ساده مشکل داشته باشند. تمرینات ورزشی می تواند به پیشگیری از دست دادن قدرت کمک کند و شانس ناتوان شدن را کاهش دهد.

منابع:

http://www.uptodate.com/contents/osteoarthritis-symptoms-and-diagnosis-beyond-the-basics?source=see_link

http://dik.ir/

http://www.webmd.com/osteoarthritis/guide/hand-osteoarthritis-degenerative-arthritis-of-the-hand?page=2#3

نرم افزاراندروید fast dictionary تلفن همراه