در سال 1514 سیستم ساده تری نسبت به سیستم نجومی بطلمیوس تدوین شد. این کار توسط کشیشی به نام نیکلا کپرنیک انجام شد. وی برای این که مرتد شناخته نشود و کلیسا اورا نسوزاند نوشته هایش را با نامی ناشناس منتشر می کرد. طبق نظر کپرنیک به جای زمین، خورشید ثابت است و در مرکز جهان قرار دارد و بقیه سیارات با مدارهای دایره ای دور آن می گردند. تا آن موقع همه عقیده داشتند که زمین ثابت است و در مرکز جهان قرار دارد و بقیه ستاره ها و سیارات دور زمین می گردند. به این ترتیب کپرنیک مدل بطلمیوس و هر ایده ای که بگوید جهان وجود دارای مرز است را دور انداخت.
در اصل چون زمین می چرخد ما فکر می کنیم که ستاره ها در حال حرکتند و به خاطر همین هم می توان نتیجه گرفت که زمین ثابت است و ستاره ها دور آن می گردند. در حالی که این نظر اشتباه است.
تقریباً یک قرن طول کشید تا فرضیه کپرنیک جدی گرفته شد. با وجود این که در این سیستم خیلی از مدارها با مشاهدات جور در نمی آمدند، بااین حال یوهان کپلر آلمانی و گالیله ایتالیایی آشکارا ازکلیت تئوری کپرنیک دفاع کردند.
