بسیاری از جانورانی که در منطقه تاریک روشن زندگی می کنند، شب تاب هستند. آنها می توانند نور مورد نیازشان را بسازند. بعضی از جانوران شب تاب اندام های مخصوصی دارند که با واکنش های شیمیایی نور تولید می کند. جانوران شب تاب دیگر، باکتری تابانی دارند که روی آنها زندگی می کند. بیشتر اندام های شب تابی که فوتوفورز photophores نامیده می شوند یک نور سبز آبی کدر خارج می کنند. استثنای نادر، ماهی Malacosteidae یا ماهی Loosejaw هستند که نوری قرمز برای ارتباطات درون گونه ای بین خودشان تولید می کنند (قرمز برای بیشتر موجودات زنده شناور در دریای عمیق غیر قابل مشاهده است. بیشتر موجودات زنده دریای عمیق اصولاً آبی ها و سبزها را می بینند). جانوران نورشان را مورد استفاده قرار می دهند تا طعمه پیدا کنند و یا شکارچیان را گیج کنند و به اشتباه بیندازند (آنها این کار را به وسیله استتار خودشان یا پرت کردن حواس شکارچیان انجام می دهند).
بعضی از جانوران یک روش استتار دیگر هم به کار می برند. به این ترتیب که نوری در سطح زیرین جانور شب تاب تولید می شود که به جانور کمک می کند تا از چشم شکارچیانی که زیرش هستند ناپدید شوند. بخش بالایی جانور روشن نیست تا جانوران دیگر از بالا نتوانند آن را بینند. به این ترتیب جانور کاملاً در زمینه سیاه محو می شود و در محیط تاریکش غیرقابل مشاهده است.
بعضی از جانوران (مثل میگوی دریای عمیق) موقعی که جریان شب تابیشان حمله می کنند، برمی گردد و این حواس حمله کننده را پرت و او را گیج می کند.
