دانشمندان عقیده دارند که همه سیارات منظومه شمسی از باقی مانده های یک دیسک عظیم که میلیاردها سال قبل به آهستگی به دور خورشید حرکت می کرده، تشکیل شده اند. این دیسک بیشتر از گاز و گرد و غبار تشکیل شده بود. همان طور که خرده های دیسک حرکت می کردند، سیارات تشکیل شده که شامل زمین ما هم می شود، در همان جهت آنها می گشتند و حالا هم به همین رویه ادامه می دهند.
این تصویر از سیاره ای گرفته شده که مداری برعکس مدار سیارات دیگر دارد. ستاره میزبانش به راست می چرخد، ولی این سیاره به سمت چپ می گردد
به این ترتیب در حال حاضر هم مسیر همه سیارات در یک صفحه (در همان صفحه دیسک) است. یک صفحه کاغذ تخت و بسیار بزرگ را ترسیم کنید که وسط خورشید را قطع می کند و تا انتهای منظومه شمسی گسترش می یابد. اگر همه سیارات در همین صفحه کاغذ بگردند، پس همه مدارهایشان هم روی آن خواهد بود.
این نظریه در مورد منظومه شمسی کاربرد دارد. اما ستاره شناسان نمی دانند که آیا سیستم های سیاره ای اطراف سایر ستارگان هم به همین ترتیب عمل می کنند یا نه.
