حمیده احمدیان راد
چارلز دیکنز بیشتر به خاطر سهم زیادش در ادبیات کلاسیک انگلیسی مشهور است. دیکنز نویسنده عصر ویکتوریایی است و داستان هایش رزمی و حماسی است و شخصیت های داستان هایش شرح دقیق و روشنی از زمانه ای که وی در آن می زیسته می دهند. از مشهورترین داستان های او می توان از آرزوهای بزرگ و دیوید کاپرفیلد نام برد.
چارلز در هفت فوریه 1812 از جان و الیزابت دیکنز متولد شد. او تنها در سن نه سالگی و تنها برای مدت کوتاهی از شانس رفتن به مدرسه برخوردار شد. زیرا پدرش که دیکنز شخصیت آقای” میکابو” در داستان” دیوید کاپرفیلد” را از شخصیت او الهام گرفته، به خاطر بدهی اش زندانی شده بود. سرانجام کل خانواده به جز چارلز به دریای مارشال فرستاده شدند و چارلز برای کار کردن به کارخانه واکس “وارن” رفت و در آن جا شرایط ترس آوری را با یأس و ناامیدی تحمل کرد. بعد از سه سال به مدرسه برگشت. اما تجربه اش را هرگز فراموش نکرد و آنها را در رمان های معروفش یعنی “دیوید کاپرفیلد” و “آرزوهای بزرگ” به صورت داستان درآورد.
مثل بسیاری دیگر از نویسندگان، زندگی ادبی اش را در ابتدا به عنوان یک روزنامه نگار با نشریات “آینه پارلمان” The Mirror of Parliament و “خورشید حقیقت” شروع کرد. در سال 1833 خبرنگار پارلمانی نشریه “کرونیکل مرنینگ” شد. با ایجاد ارتباطات جدید با مطبوعات توانست یک سری از خلاصه داستان هایش را با نام مستعار “BOZ” چاپ کند. در آوریل 1836 دیکنز با ” کاترین هوگارت” دختر “جرج هوگارت” که پیش نویس و طرح خلاصه داستان هایش را با نام “BOZ” ادیت می کرد، ازدواج کرد. در همان ماه با انتشار “کاغذهای پیک ویک” موفقیت بسیار زیادی به دست آورد و از آن زمان ترقی اش شروع شد.
چارلز دیکنز تعداد زیادی داستان به صورت زندگی نامه منتشر کرده. کتاب های سفر نوشته و تشکیلات خیریه ای را اداره کرده. او همچنین به تئاتر علاقه مند بود و بازی هایی را نوشت و اجرا کرد.
انرژی چارلز دیکنز پایان ناپذیر بود و زمان زیادی را در ممالک خارجی گذراند. برای مثال بر ضد برده داری در ایالات متحده سخنرانی کرد. وی در سال 1870 مرد و در “وست مینستر ابی” دفن شد.
