تیتر یک: مهمترین و درشت ترین تیتر روزنامه است که در نیمتای بالای صفحه اول چاپ می شود.
تیتر اصلی مطلب: تیتری ست که موضوع اصلی خبر را بیان می کند. تیتر اصلی پررنگ تر از بقیه تیترهای یک مطلب است.
روتیتر: تیتری ست که در بالای تیتر اصلی قرار می گیرد و معمولاً مقدمه تیتر اصلی ست. حروف روتیتر کوچک تر از تیتر اصلی ست.
زیر تیتر: بعد از تیتر اصلی قرار می گیرد و حروف آن هم کوچک تر از حروف تیتر اصلی ست. این نوع تیتر یا مکمل روتیتر و تیتر اصلی ست ویا مستقل از آنهاست.
خلاصه تیتر (سوتیتر): اگر مطلب خیلی مهم باشد علاوه بر تیترهای ذکر شده خلاصه تیتر هم به کار می رود. خلاصه تیتر از بخش های مهم دیگر خبر انتخاب می شود.
تیتر اصلی همیشه وجود دارد. ولی بسته به موضوع، اهمیت خبر و شکل و میزان معنی رسانی تیتر اصلی می توان از تیترهای دیگر استفاده کرد.
میان تیتر: از نوع تیترهایی ست که زیاد در روزنامه ها به کار می رود. وقتی خبر طولانی ست، تیترهایی در میان مطلب گذاشته می شود که آن را چند قسمت می کند. وجود میان تیتر باعث می شود مطلب به نظر خواننده خسته کننده نباشد. ضمن اینکه میان تیتر مطلب را زیبا می کند.
درشتی و ریزی تیترها و صفحاتی که تیترها و مطالب در آنها قرار می گیرند، میزان اهمیت تیترها را تعیین می کنند. تیترهایی که در نیمتای بالای صفحه اول قرار می گیرند مهمترین تیترها هستند. در صفحات دیگر هر چه تیتر بالاتر قرار بگیرد مهم تر است. نیمتای بالای صفحه اول از همه جای روزنامه مهم تر است. ولی جای محدودی دارد. چون معمولاً در آن یک تیتر بزرگ و عکس بزرگ به کار می رود. برای همین گاهی تیتر یک مطلب مهم به همراه مقدار کمی از خبر آن در این صفحه چاپ می شود و دنباله مطلب به پایین صفحه یا صفحات داخلی منتقل می شود.
