خبرنگاران باهوش می دانند از کجا، کی و چگونه خبر به دست بیاورند. افراد مهم می توانند خبرهای جالبی به خبرنگار بدهند. ولی خبرنگار، به خصوص خبرنگار تازه کار می تواند از موضوعات ساده و روزمره هم اخبار مهم و دست اول به دست آورد. وی با دیدن یک اتفاق و حتی موضوعی که به طور روزمره اتفاق می افتد، پیگیری آن موضوع و سماجت در کسب اطلاعات بیشتر راجع به آن می تواند خبر مهمی تولید کند.
محل هایی هم وجود دارند که با مراجعه به آنها می توان اطلاعاتی درباره موضوعات مختلف به دست آورد. سازمان آتش نشانی می تواند درباره آتش سوزی ها اطلاعاتی بدهد. همچنین کارشناسانی هستند که درباره موضوعی تحقیق کرده اند یا اطلاعاتی درباره آن دارند.
در روزنامه یک خبرنگار یک یا چند حوزه دارد که در واقع همان تخصص اوست و اخبار حوزه اش را دنبال می کند. یک خبرنگار ورزشی می تواند درباره فوتبال بنویسد و دیگری اخبار مربوط به کشتی را دنبال کند. اگر تعداد خبرنگاران ورزشی در آن روزنامه کم باشد یک خبرنگار ناچار می شود حوزه های بیشتری داشته باشد. ولی معلوم است که اگر خبرنگار حوزه های کمتری داشته باشد می تواند در آنها تخصص پیدا کند و به مرور زمان در آن حوزه به شخصیت شناخته شده ای تبدیل شود وحتی مشاغل مهمی به او پیشنهاد می شود.
رفت و آمد با مردم وگفت و گو با آنها به خبرنگار کمک می کند تا با مسایل اجتماعی آشنا شود و بتواند اخبار مربوط به آنها را دنبال کند. خبرنگار باید اعتماد اشخاصی را که می توانند اخباری به او بدهند جلب کند تا به موقع از آنها کسب خبر کند.
هر خبرنگار دفتر تلفنی دارد که درآن شماره تلفن و احتمالاً نشانی افراد یا کسانی را که می توانند اخباری در اختیارش قرار دهند یادداشت می کند. او باید در مواقع لزوم اطلاعات مربوط به یک موضوع را بررسی کند. بنابراین می تواند برای خودش یک آرشیو از مطالب روزنامه ها یا مجلات درست کند. آرشیو خود روزنامه ها می توانند اطلاعات خوبی در اختیار خبرنگار قرار دهند. البته در کنار تمام اینها خبرنگار باید درباره موضوعات مختلف مطالعه کند تا هم شیوه نگارشش را تقویت کند و هم اطلاعاتش را بخصوص در مورد حوزه هایش بالا ببرد. در کنار اینها خبرنگار لازم است در کسب و نگارش اخبار سرعت عمل داشته باشد. وگرنه خبرنگاران و روزنامه های دیگر خبر را زودتر از او به دست می آورند و ممکن است روزنامه محل کارش آن خبر را نتواند به موقع چاپ کند.
گاهی برای به دست آوردن بعضی از خبرها به زحمت زیادی نیاز نیست. چون اشخاص، سازمان ها، احزاب، انجمن ها و… خودشان اخباری را در اختیار روزنامه ها قرار می دهند و روزنامه ها از بین آنها خبرهایی را که قابل چاپ است انتخاب می کنند.
در مواقعی اشخاص و یا سازمان ها خودشان مایل اند خبرهایی را در اختیار خبرنگار قرار دهند. این غالباً زمانی اتفاق می افتد که می خواهند درباره کارهای مثبتی که انجام داده اند صحبت کنند و یا مشکلاتی وجود دارد که بهتر می بینند مردم از آنها آگاهی پیدا کنند و یا می خواهند رقییشان را از میدان بدر کنند. اما مواقعی هست که سازمان ها یا اشخاص دوست ندارند اطلاعاتی منتشر شود. به عنوان مثال سازمانی که بودجه دولت را درست مصرف نکرده نمی خواهد اسمش سر زبان ها بیفتد. بنابراین اطلاعاتی در اختیار خبرنگار قرار نمی دهد وحتی از او می خواهد موضوع را پیگیری نکند. در این صورت خبرنگار برای گرفتن خبر با مشکلاتی مواجه می شود وناچار می شود از راه های دیگری خبر مورد نظرش را دریافت کند. هر چه در کشوری آزادی بیان بیشتری وجود داشته باشد خبرنگار در گرفتن و انتشار خبر با مشکلات کمتری مواجه می شود و موضوعات زیادی می توانند به خبر تبدیل شوند.
بعضی از خبرها را مردم در اختیار روزنامه ها قرار می دهند. خبرنگاران برای بررسی بیشتر به محل می روند و یا با سازمان ها در مورد آن تماس می گیرند. گاهی مراکز مختلف برنامه هایی را تدارک می بینند و از خبرنگاران برای پوشش خبری موضوع دعوت می کنند. مثلاً سمیناری تشکیل می شود و یا رئیس جمهور کنفرانس خبری می گذارد و از خبرنگاران دعوت می شود در آنها شرکت کنند. مسابقات ورزشی، سوانح طبیعی مثل سیل یا زلزله، وقوع جرم، وقایع جدید سیاسی و اقتصادی، بورس، موضوعات اجتماعی، سمینارها و کنفرانس ها، چاپ کتاب، نمایش فیلم و تئاتر جدید از جمله موضوعاتی هستند که می توان درباره آنها خبر تهیه کرد. برای آشنایی ابتدایی با سوژه هایی که نوجوانان می توانند با استفاده از آنها روزنامه درست کنند و به طور کلی حرفه روزنامه نگاری اینجا را کلیک کنید.