دکتر مهسا شجاعی

تیک در کودکان پنج تا 15 ساله (به ویژه پسران)، افراد وسواسی و افراد با بیش فعالی و نقص توجه شایع تر است. اگرچه می توان تیک ها را به طور ارادی و برای مدتی کوتاه مهار کرد، ولی کنترل ارادی آنها به تلاش ذهنی زیادی نیاز داشته و باعث ایجاد اضطراب می شود.
تیک ها با خستگی، اضطراب و استرس بروز کرده یا شدید می شوند. در هنگام فعالیت های ارادی و تمرکز ذهنی کاهش می یابند و در هنگام خواب از بین می روند.
بیشتر بیماران نیازی به درمان دارویی ندارند. باید عوامل آغازگر تیک شناخته شده و فرد از آنها اجتناب کند. درمان های دارویی در مواردی که تیک باعث اختلال در انجام فعالیت های روزانه و فعالیت های شغلی، تحصیلی و اجتماعی فرد شده است به کار می رود.