حلقه های دور سیاره کیوان (زحل)

کیوان با هفت حلقه اصلی احاطه شده. در این عکس بخشی از حلقه ها به خاطر سایه کیوان پنهان شده. فضاپیمای کاسینی در سال 1997 برای مطالعه کیوان و حلقه ها و ماه هایش به فضا فرستاده شد. این عکس با رنگ طبیعی هنگامی که سیاره در سال 2004 به زمین نزدیک شد گرفته شده است

حلقه های زیبای کیوان (زحل) از زمین فقط با تلسکوپ قابل رؤیت هستند. آنها برای اولین بار به وسیله گالیله در سال 1610 مشاهده شدند. حلقه های کیوان دور استوای کیوان را احاطه کرده اند. آنها با کیوان تماسی ندارند. هنگامی که کیوان دور خورشید می گردد، حلقه ها همیشه در همان زاویه استوای کیوان کج می شوند.

هفت حلقه کیوان شامل هزاران فر باریک است. این جعدها از میلیاردها قطعه یخ درست شده اند. اندازه این قطعات از ذرات یخ در حد گرد و غبار تا قطعات یخ که بیش از سه متر قطر دارند متغیرند.

حلقه های اصلی بسیار پهن هستند. برای مثال خارجی ترین حلقه 300000 کیلومتر عرض دارد. اما این حلقه ها به قدری باریکند که نمی توان از زمین آنها را بدون تلسکوپ دید. ضخامت این حلقه ها متفاوت است و از حدود 200 تا 3000 متر است. فضایی حلقه ها را از همدیگر جدا می کند. هر یک از فاصله ها یا شکاف ها حدود 3200 کیلومتر یا بیشتر از آن پهنا دارد. بعضی از شکاف های بین حلقه های اصلی هم فرها یا جعد هایی مثل موی مجعد انسان دارند.

دو حلقه اصلی کیوان، A و B نامیده می شوند. حلقه کوچک تر حلقه C یا کرپ (Crepe ring) است. بعد حلقه های D و F هستند. فضا یا شکاف بزرگ تر میان حلقه ها، شکاف کاسینی نامیده می شود. شکاف کوچک تر شکاف انکه (Encke) است. به ترتیب نزدیکی به زحل، حلقه ها و شکاف ها عبارتند از: D ،C ، B ، شکاف کاسینی، A ، شکاف انکه، و F که زیر مجموعه آن G و E است و آخری یک حلقه با انبوه ماده قابل مشاهده به نام کیلر است.

حلقه ها ساختمان پیچیده و تو در تویی دارند. بعضی از ساختارها تحت تأثیر نیروی جاذبه ماه ها قرار می گیرند.

وقتی در دهه 1610 گالیله این حلقه ها را مشاهده کرد نتوانست آنها را با تلسکوپ کوچکش به طور شفاف ببیند و فکر کرد که آنها ماه های خیلی بزرگی هستند. در سال 1656 کریستین هویگنس ستاره شناس هلندی بعد از به کار بردن یک تلسکوپ قوی تر آنها را حلقه های باریک و صاف اطراف کیوان توصیف کرد. هویگنس فکر کرد که حلقه، یک لایه یا صفحه خاکی تشکیل شده از مقداری ماده است. در سال 1675 جیووانی دمنیو کاسینی ستاره شناس فرانسوی متولد ایتالیا، کشف دو حلقه جدا که در نتیجه ازدحام ماه ها تشکیل شده بودند را اعلام کرد.

مشاهدات بعدی به کشف حلقه های بیشتری از کیوان منتهی شد. فرها و جعدهای تشکیل دهنده حلقه ها در سال 1980 کشف شدند.

مقالات مرتبط:

کیوان (زحل)

داخل، سطح و جو کیوان

حلقه های کیوان

ماه های کیوان