جو، ترکیب سیاره ای

یک لایه هیدروژن فلزی مایع بسیار به هم فشرده هم هسته خارجی تر را احاطه کرده. بالای این لایه منطقه ای با ترکیب هیدروژن و هلیوم در شکلی لزج و چسبنده وجود دارد. هیدروژن و هلیوم در نزدیک سطح سیاره شکل گاز می گیرند و با جو کیوان که به طور کلی از همان عناصر تشکیل شده یکی می شوند.
لایه متراکمی از ابرها کیوان را می پوشاند. عکس هایی که از سیاره گرفته شده وجود گروهی از کمربندها و مناطقی با رنگ های مختلف را بر بالای ابرها نشان می دهد. این اشکال به نظر می رسد که به خاطر وجود اختلاف دما و عرض جغرافیایی جرم های گازی جو ایجاد شده باشد.
به طور کلی کیوان از حدود 97 درصد گاز هیدروژن و حدود سه درصد گاز هلیوم تشکیل شده و مقدار کمی هم متان و آمونیاک دارد. نزدیک استوا بادهای وحشتناکی با سرعت 500 متر در ثانیه به طرف شرق می وزند. ابرها در جو سرد، ضخیم و بی شکل هستند.
توفان منحصربفرد سیاره کیوان
کاوشگر کاسینی از وقوع رویداد مرموزی بر روی کیوان عکسبرداری کرده است. این توفان مانند اژدهای عظیمی است که دم خودش را می خورد. توفان دور دومین سیاره بزرگ منظومه شمسی چرخ می زند تا این که با خودش مواجه و سپس پراکنده می شود. این اولین بار است که دانشمندان چنین پدیده عجیب و غریبی را در منظومه شمسی مشاهده می کنند.
شدت توفان همراه با رعد و برق کیوان برای مدتی طولانی و غیر معمول حفظ می شود. سر طوفان به مدت 201 روز به حرکت کوبنده اش ادامه می دهد و بعد با شدت به بالا فوران می کند و سپس به اندازه حجم کل جو زمین را در 150 روز می مکد. این توفان همچنین گرداب عظیمی به طول 12000 کیلومتر را در تروپوسفر کیوان ایجاد می کند.
کیوان حوزه مغناطیسی قوی ای دارد که با این که ضعیف تر از حوزه مغناطیسی مشتری است ولی باز هم خیلی قوی است. شاید حوزه مغناطیسی به خاطر وجود جریان الکتریکی در لایه های سیال نزدیک هسته تولید شده باشد. این لایه ها به خاطر چرخش سیاره به سرعت در حال حرکتند. به خاطر وجود حوزه مغناطیسی قوی، شفق هایی روی کیوان وجود دارند و امواج رادیویی از این سیاره به خارج ساطع می شود.
کیوان بیشتر انرژی ای که از خورشید به آن می رسد را باز می تاباند. شاید کیوان گرمایش را از هسته گرمش تأمین می کند.
گیاهان و جانورانی که روی زمین زندگی می کنند، نمی توانند در کیوان زندگی کنند. دانشمندان می گویند که هیچ شکلی از حیات روی این سیاره وجود ندارد.
مقالات مرتبط: