درمان آکنه
مهمترین راه های درمان آکنه عبارتند از:
1-درمان با آنتی بیوتیک ها
2-درمان هورمونی
3-درمان با کورتون ها
4-درمان با مواد لایه بردار
درمان با آنتی بیوتیک ها: آنتی بیوتیک های مورد مصرف در آکنه عبارتند از تتراسایکلین ها (به خصوص تتراسایکلین و ماینوسایکلین) اریترو مایسین و کلیندامایسین.
-اصولاً درمان آنتی بیوتیکی در مراحل تشکیل پاپول و پاستول مؤثر بوده و بر روی کومدون ها هیچ گونه تأثیری ندارد. در ضمن گروه تتراسایکلین ها علاوه بر اثر فوق الذکر در مهار کردن التهاب موضع نیز مؤثرند. لازم به تذکر است که هنگام تجویز داروهای فوق بایستی به عوارض جانبی آنها به خصوص عوارض گوارشی توجه کرد. به همین علت هم معمولاً ترجیح داده می شود که به صورت موضعی به کار برده شوند. در مصرف آنتی بیوتیک ها گاهی چندین هفته وقت لازم است تا اثرات درمانی مشاهده شود.
-درمان هورمونی: معمولاً فراورده های ضد بارداری خوراکی برای درمان آکنه مصرف می شوند. ولی گاهی ممکن است اثر معکوس داشته باشند.
-درمان با کورتون ها: این داروها می توانند جزء التهابی آکنه را کاهش دهند و در چند هفته اول آکنه را بهبود دهند. ولی مصرف بیش از اندازه آنها سبب وخیم تر شدن بیماری می شود.
-درمان با مواد لایه بردار: از مدت ها پیش از موادی مانند اسید سالیسیک و بنزوئیل پراکساید در فراورده های ضد آکنه استفاده می شده است.
ویتامین A و یا اسید آن از راه موضعی (تره تینوئین) و یا خوراکی (راکوتان) اثر چشمگیری در درمان آکنه دارد. در مواردی که بیماری به درمان با سایر داروها پاسخ خوبی نمی دهد استفاده از ویتامین A خوراکی مؤثر است.
تجویز و مصرف مشتقات ویتامین A به علت سرطان زا بودن آنها و ایجاد حالت التهاب و سرخ شدگی پوست لازم است همراه با احتیاط فراوان و زیر نظر پزشک متخصص باشد. هنگام استفاده از این ترکیبات باید به بیمار توصیه شود که در معرض تابش اشعه آفتاب قرار نگیرد. بنابراین در شب از دارو استفاده کنند.
در کنار تمامی روش های درمانی فوق الذکر باید به مسئله روحی و روانی بیمار و جلب اعتماد وی و جلوگیری از دلسردی و سرخوردگی او توجه کرد. زیرا چه بسا ممکن است سال ها درمان بیمار تا بهبودی کامل به طول انجامد
منبع: کتاب فراورده های آرایشی و بهداشتی
ترجمه دکتر تقی بیگلو
