واقعیت این است که بویژه نوجوانان به خاطر شرایط سنی شان ممکن است در زمینه استفاده از نوع خاصی از بازی و یا مراجعه به سایت های اینترنتی به حرف های والدینشان توجه نکنند و حتی لجبازی کنند. برخی از نوجوانان نیز رؤیایی هستند و پیام های اغواکننده افراد آنها را تحت تاثیر قرار می دهد و براحتی حرف والدین را قبول نمی کنند. در این شرایط ممنوعیت استفاده از رایانه تنها به بدتر شدن وضع می انجامد.

 

بنابراین والدین باید بکوشند که با فرزندانشان دوست باشند و به شیوه ای مناسب به آنها یادآوری کنند که برخی از مطالب و تصاویر اینترنتی و یا بازی ها ممکن است چه عواقبی برای آنها داشته باشد. یا کسانی که این مطالب و تصاویر را منتشر می کنند یا کسانی که با ظاهری به نظر موجه وارد چت کردن با آنها می شوند و به دنبال گذاشتن قرار ملاقات با آنها، گرفتن اطلاعات شخصی و شماره حساب آنها یا والدینشان هستند، ممکن است چه هدفی را دنبال کنند. همچنین والدین باید به فرزندانشان گوشزد کنند که همه مطالب سایت ها مورد اطمینان نیستند و نباید به تمام توصیه های آنها عمل کرد. بلکه حتماً لازم است این مطالب را با والدین و یا افراد مطلع در میان بگذارند. در مورد بچه هایی که سنین کمتری دارند، همراهی والدین هم هنگام استفاده از رایانه توصیه می شود.