تنها نمی توان از والدین خواست که راهنمای فرزندانشان در استفاده از اینترنت باشند. در شرایطی که بسیاری از والدین سواد رایانه ای ندارند، این مدارسند که لازم است به بچه ها نحوه استفاده بی خطر از اینترنت را بیاموزند و به آنها هشدار دهند که به هرکس و هر مطلبی در اینترنت اعتماد نکنند. چراکه از همه شواهد پیدا است که کودکان و نوجوانان ایرانی به دلیل نبود آموزش های لازم، در برابر اینترنت آسیب پذیری بالایی دارند.
همچنین در حالی که کشورهای پیشرفته به خاطر گسترش سوء استفاده باندهای تبهکار از کودکان، تهیه تصاویر غیراخلاقی از آنها و انتشار آنها در سایت ها و فریب دادن کودکان و نوجوانان در چت روم ها به فکر افزایش اطلاع رسانی در این زمینه و تصویب قوانین لازم برای جلوگیری از وقوع این گونه جرایم افتاده اند، ما هنوز در این زمینه ها کار چندان زیادی انجام نداده ایم و بر میزان آسیب پذیری مان افزوده ایم.
در کنار این موارد نمی توان از خطر اعتیاد اینترنتی نیز بی توجه گذشت.
چندی پیش رئیس مرکز مطالعات جوانان دانشگاه تهران گفت:"بررسی ها نشان می دهد در شرایط حاضر اعتیاد اینترنتی اغلب نسل کودک و نوجوان را فرا گرفته است".
دکتر سید ضیاء هاشمی تصریح کرده بود که بروز رفتارهای خشونت آمیز و حتی ناراحتی های روحی و روانی می تواند از عوارض جدی استفاده بیش از حد از اینترنت باشد که این امر امروزه حتی از سوی والدین نیز مورد توجه قرار نگرفته است.
البته وی پیش بینی کرده بود که در سال های آینده جاذبه های مربوط به استفاده از اینترنت بخصوص در نوجوانان کاهش یابد.
به هرحال گسترش رایانه و اینترنت و به دنبال آن گسترش خطراتی که همپای آن نسل کودک و نوجوان را تهدید می کند، سبب شده همه جهان به دنبال راه حل هایی برای مواجهه با پیامدهای احتمالی گسترش این پدیده برآیند. به عنوان مثال یکی از پیشنهادات آن بوده که سایت های ویژه کودکان و نوجوانان به جای پسوند com از پسوند kids استفاده کنند.
در نهایت هر چه قدر راه حل های بیشتری در این زمینه ارائه شود و هر چه قدر ما نیز سریع تر به دنبال دفع و کنترل عوارض و خطرات جانبی این فناوری مفید برآییم، نسل کودک و نوجوانمان را سالم تر و مصون تر نگه می داریم.
