برای بچه های همه سنین مهم است که والدین از نگرانی ها و ترس های آنها آگاه باشند و آنها را بفهمند. یک بچه نگران و رنجور را ترک نکنید. به جایش در این شرایط با او صحبت کنید. مهمترین چیز انتقال این اطمینان به اوست که نه تنها می تواند ترسش را مهار کند بلکه می تواند برآن غلبه هم کند. این بسیار مهم است که بچه شما باور کند که شما به توانایی های او در مورد این که می تواند این شرایط را مدیریت کند، اطمینان دارید. اگر به نظر برسد که شما از ترس او پریشانید، نگرانی او سیر صعودی پیدا می کند. آموزش اطمینان آغاز یک راه طولانی در مبارزه با ترس است.
برای بچه های کوچک تر، عادت یک موضوع کلیدی ست. عادت های خوشایند و تکراری حس امنیت را در بچه تقویت می کنند. اگر بچه شما از تاریکی ترسیده، مطمئن باشید که زمان خوابش زمان غیر هیجان انگیز و یکنواختی ست. هر شب در یک زمان بخصوص بچه شما باید همان فعالیت ها را با یک نظم و ترتیب انجام دهد. برای مثال او باید بداند که هر شب ساعت هفت باید حمام بگیرد، دندان هایش را مسواک کند، یک کتاب بخواند و به رختخواب برود. خیلی از ترس ها از نگرانی جدایی منشأ می گیرند. عادت های آرام به بچه شما کمک خواهد کرد تا احساس امنیت و حمایت کند.
