والدین باید حس عمومی و شهودات خود را به کار ببرند تا بفهمند آیا یک ترس واقعاً جای نگرانی دارد یا نه. بچه های دیگر را مشاهده کنید و ببینید آیا بچه شما در گروه همسالانش متفاوت از دیگران به نظر می رسد یا نه. از والدین دیگر نظراتشان را بپرسید. اگر وضع یک بچه به گونه ای ست که در حالی که از سنش گذشته و طبیعی نیست که در سیر تکامل طبیعیش از چیزی مثل لولو بترسد ولی می ترسد، یعنی این که باید با یک پزشک مشورت کرد.
مهمترین نشانه این که ترس به حالت نگران کننده یا فوبیا رسیده، این است که این ترس در توانایی روزانه بچه برای کارکردهایش اختلال ایجاد کند.
بعضی از ترس ها هرگز از بین نمی روند. بزرگسالان ممکن است درطول زندگیشان به ویژه در مواقع استرس به ترس های بچگیشان رجوع کنند. این هم موقعی غیرطبیعی می شود که فرد به خاطر ترس نتواند کارکردهایش را به طور طبیعی انجام دهد. به طورکلی ترس های بچگی یک رخداد طبیعی هستند که با افزایش سن، افراد بر آنها غلبه پیدا می کنند.
منبع: مرکز بیمارستانی Lifespan