کارکنان و دانشمندان از روی زمین– با استفاده از علائم رادیویی- تجهیزات آزمایشگاهی ایستگاه را اداره می کنند. بعضی از این تجهیزات اثرات شرایط فضا را اندازه گیری می کنند. مثل تأثیر شرایط بی وزنی بر نمونه های زیستی که شامل خود کارکنان نیز می شود. تجهیزات دیگر مواد مختلفی را تولید می کنند که شامل بلورهای پروتئین برای تحقیقات پزشکی می شود. بلورهای رشد یافته در فضا نسبت به آنهایی که در زمین رشد پیدا می کنند، عیب و نقص کمتری دارند و بنابراین آسان تر می توان آنها را تجزیه و تحلیل کرد. محققان علوم پزشکی از نتایج تجزیه و تحلیل پروتئین ها استفاده می کنند تا تصمیم بگیرند که کدام بلورها را بر روی زمین تولید کنند.
فایده اصلی وجود یک ایستگاه فضایی این است که لازم است تجهیزات فقط برای یک بار به فضا برده شوند نه این که دایم به زمین آورده و دوباره به فضا برده شوند. همچنین ایستگاه می تواند به طور دایمی به وسیله فضانوردان مورد استفاده قرار بگیرد. دانشمندان از روی زمین می توانند نتایج تجربی را تجزیه و تحلیل کنند و تحقیقات بعدی را خیلی سریع تر از قبل تغییر دهند. ایستگاه برای استفاده در 15 سال طراحی شده. ولی اگر بخش های صدمه دیده تعمیر و یا جایگزین شود برای دهه ها می تواند دوام بیاورد.
