اندازه ستاره های کوتوله قرمز از هزار بار کوچک تر از خورشید تا تنها چند برابر کوچک تر از خورشید متغیر است. این ستارگان به خاطر اندازه کوچکی که دارند، سوختشان را خیلی آهسته می سوزانند و این به آنها اجازه می دهد تا برای مدت خیلی طولانی زندگی کنند. بعضی از ستارگان کوتوله قرمز تریلیون ها سال زندگی می کنند. چون این میزان زمان طول می کشد تا سوختشان تمام شود.
چرا ستاره های کوتوله قرمز، قرمزند؟
زیرا ستاره های کوتوله قرمز تنها یک ذره سوخت را در یک ساعت می سوزانند. آنها در مقایسه با ستارگان دیگر خیلی داغ نیستند. به آتش فکر کنید. خنک ترین بخش شعله که در نوک شعله است، قرمز است. بخش داغ تر میان شعله زرد است و داغ ترین بخش شعله یعنی نزدیک ترین جا به سوخت آبی می سوزد. ستارگان هم مثل شعله هستند.
بنابراین فقط با نگاه کردن به رنگ ستاره می توانیم تعیین کنیم که چقدر داغ است.
ستاره های کوتوله قرمز عادی ترین نوع ستاره در فضا هستند. بسیاری از ستارگانی که شما در آسمان می بینید کوتوله های قرمز هستند. این به این خاطر است که آنها خیلی کوچک هستند و نور خیلی کمی تولید می کنند. تصور کنید که روی یک کوه ایستاده اید و یک میلیون بچه هم در چند کیلومتری شما چراغ قوه به دست ایستاده اند. در چند کیلومتری آن جا هم یک فانوس دریایی برای کشتی ها وجود دارد. احتمال دارد که شما نور هیچ یک از چراغ قوه ها را نبینید. در حالی که به سادگی فانوس دریایی را می بینید. اگر نور چراغ قوه ها همه به روشنی فانوس دریایی بودند قطعاً شما کور می شدید. اگر همه ستاره های کوتوله هم به روشنی ستارگان بزرگ تر شب می درخشیدند، آسمان خیلی روشن می شد.
