تکاملی اصلی سوم حدود 40 هزار سال قبل شکل گرفت. یعنی زمانی که انسان ها جانورانی را به خاطر صفاتشان برای پرورش دادن و اهلی کردن انتخاب کردند. در پشت پرده این داستان که انسان ها جانوران را برای دستیابی به گوشتشان اهلی کرده اند داستان دیگری وجود دارد. این داستان از این قرار است که اولین جانورانی که اهلی شدند درواقع بهترین دوستان انسان ها بوده اند. به این ترتیب ایجاد ارتباط قوی انسان با جانوران توضیح بهتری برای اهلی کردن جانوران است. یکی از دلایلش این است که زمان خیلی زیادی طول می کشد تا بتوان جانوری را اهلی کرد و از آن غذا به دست آورد.
همچنین با کشتن یک آهوی کوهی در جنگل همان مقدار گوشت به دست می آید که کشتن آن در منطقه ای محصور. بنابراین انگیزه ای غیر از به دست آوردن گوشت باید انسان ها را وادار کرده باشد تا آغل بسازند.
به این ترتیب می توان نتیجه گرفت که اولین جانوران اهلی درواقع بهترین دوستان انسان بوده اند و ارتباط قوی انسان با جانوران توضیح بهتری برای اهلی کردن جانوران است.
اگر به گذشته نگاه کنید می بینید که جانوران اهلی در بعضی از مواقع و اغلب در پایان زندگیشان خورده می شدند. درعوض منابع تجدیدپذیر را برای همه زندگی انسان فراهم می کردند. منابعی شامل شیر گاو برای تغذیه بچه ها و نیز بزرگسالان یا پشم و خز برای درست کردن لباس و مانند آن از جمله این منابع تجدیدپذیر است که به تمدن مربوط است. آنها همچنین انقلابی در حمل و نقل و اکتشافات بشر به وجود آوردند و لازم به ذکر نیست که انسان ها را به سوی نبرد با یکدیگر نیز سوق دادند و شکل جنگ ها را تغییر دادند.
بعضی از مردم هیچ محبتی نسبت به جانوران ندارند، که با توجه به تنوع طبیعی جمعیت های انسانی طبیعی است. اما پرورش گسترده جانوران که عملاً در تمام فرهنگ ها انجام گرفته از حسی قوی در ارتباط با جانوران حکایت دارد.
منبع: http://www.foxnews.com/scitech/2010/08/02/caring-animals-shaped-human-evolution-scientists-say
