عصر تجارت الکترونیک از حدود ۴۰ سال پیش و از زمانی آغاز شد که مردم توانستند پولشان را از طریق دستگاه های خودپرداز دریافت کنند و با کارت های اعتباری خرید کنند. بعد از آن بود که شرکت ها به تدریج به مبادله اطلاعات تجاری بین خود پرداختند و سپس سیستم های بانکداری الکترونیکی نیز به کمک آمدند.
کارت اعتباری در بسیاری از کشورها حکم شناسنامه را دارد و قوانین مربوط به نحوه استفاده از این کارت ها کاملاً مشخص و محکم است و قانون کاملاً معاملات را زیر نظر دارد. این که فردی پشت رایانه بنشیند و کالای مورد نظرش را انتخاب کند و با فشار دادن دکمه ای هزینه آن را بپردازد نیاز به کارت اعتباری دارد. فرد با ارائه شماره کارت اعتباریش به شرکت های ارائه کننده خدمات مربوط به کارت های اعتباری، هزینه کالاو خدمات را از طریق آنها به فروشندگان پرداخت می کند. ما در این زمینه کارهای محدودی انجام داده ایم نظیر این که بعضی از فروشگاه ها کارت خوان دارند و با کارت بعضی از مؤسسات می توان کالاخریداری کرد. اما هنوز این موضوع عمومیت پیدا نکرده است و کارت های اعتباری کاملاً به معنای رایج خود در کشورهای پیشرفته، در کشور ما به کار گرفته نشده اند.
