انواع سوختگی
1-حرارتی
2-تابشی
3-الکتریکی
4-شیمیایی
در سوختگی حرارتی، حرارت زیر 45 درجه سانتی گراد ایجاد سوختگی نمی کند و حرارت بین 45 تا 50 درجه سانتی گراد ایجاد سوختگی های عمیق می کند.
درجه حرارت، زمان تأثیر و محل اثر حرارت، به دلیل متفاوت بودن پوست در قسمت های مختلف بدن و نیز اقدامات اولیه، در ایجاد سطح و عمق سوختگی مؤثر است.
سوختگی الکتریکال به دلیل تبدیل انرژی الکتریکی به انرژی گرمایی، هنگام عبور از بافت های بدن ایجاد می شود. در این نوع سوختگی عواملی مانند نوع جریان الکتریکی، مدت تماس، مسیر عبور جریان، ولتاژ و آمپراژ در میزان و شدت ضایعه نقش دارند. جریان متناوب حدود سه برابر خطرناک تر از جریان مستقیم است.
سوختگی در اثر صاعقه (آذرخش) نیز یک نوع سوختگی الکتریکال است. سوختگی در اثر صاعقه در نتیجه صاعقه با شدت جریان بسیار بالا و در مدت زمان کوتاه و تولید انرژی الکتریکی بسیار زیاد ایجاد می گردد و منجر به سوختگی می شود. صدمه جلدی معمولاً ظاهری مارپیچ و درختی شکل دارد و سوختگی از نوع درجه دوم است.
سوختگان الکتریکال دارای عوارضی مثل: عوارض کلیوی، عضلانی، اسکلتی، عصبی، صدمات عروق، اختلالات گوارشی، عوارض ناحیه سروگردن و تغییر شکل هستند.
در مورد سوختگی شیمیایی، واکنش بدن در تماس با مواد شیمیایی به پنج صورت است:
الف-اکسیداسیون
ب-احیاسازی
ج-خوردگی و تحلیل تدریجی
د-مسمومیت پروتوپلاسمی
ه- ایسکمی با ایجاد التهاب و تاول، در سوختگی با اسیدهایی مثل اسید سولفوریک، اسید فرمیک، فنل و غیره. درمان کلی شامل درآوردن کلیه لباس ها و شست و شوی فراوان با آب به مدت 30 تا 60 دقیقه است.
در صورت مشکوک بودن به خوردن اسید، باید از ایجاد استفراغ خودداری شود. سوختگی های قلیایی مانند آهک تهاجمی تر از سوختگی با اسید هستند و به مدت زمان بیشتری جهت شست و شو نیاز دارند. مواد قلیایی آب سلول ها را خارج می کنند و سوختگی ناشی از آنها مستعد عفونت است.
در سوختگی با قیر یا آسفالت، سرد کردن سریع قیر داغ و پایین آوردن درجه حرارت آن از مهم ترین اقدامات درمانی است. نباید برای جدا کردن آن از روی پوست تلاشی صورت گیرد. استفاده از پمادهای حاوی نفت و پانسمان هر هشت تا 12 ساعت می تواند موجب جدا شدن قیر شود.
اشعه نیز باعث آسیب می شود. این در حالی است که به طورکلی هم به طور مکرر در معرض اشعه قرار گرفتن باعث اثرات سرطانزایی بر روی نسوج می گردد. براساس حساسیت بافت های مختلف بدن نسبت به اشعه، علایم و ضایعات حاصله از آن متفاوت است. این سوختگی در مراحل اول علایم خاصی ندارد و یا این که اختلال خونی و یا علایمی مانند سردرد، بی حوصلگی و اختلالات گوارشی مشاهده می گردد.
مایع درمانی و استفاده از مسکن ها و تجویز داروهای ضد استفراغ و استفاده از کرم های موضعی مناسب و کرم های کورتون دار برای مراقبت پوست محل اشعه دیده ضروری است. به علت ایجاد زخم های پوستی و عدم خونرسانی در ناحیه از پمادهای آنتی بیوتیک موضعی بر روی زخم ها استفاده می کنند. آنتی بیوتیک وریدی جهت جلوگیری از عفونت ثانویه مورد استفاده قرار می گیرد.
