سطح تیر خیلی شبیه به سطح ماه است. سطح تیر شش درصد نوری را که از خورشید به آن می رسد، بازتاب می دهد. یعنی همان میزانی را که ماه بازتاب می دهد. تیر مثل ماه با یک لایه باریک از مواد معدنی به نام سیلیکات ها که به شکل ذرات ریزی هستند پوشیده شده. تیر همچنین دشت های صاف و پهنی دارد. تیر صخره های بسیار شیب دار و حفره های عمیق زیادی نیز دارد. همان طور که ماه هم چنین است.
این حفره ها موقعی تشکیل شده اند که شهاب سنگ ها به این سیاره برخورد کرده اند. جو تیر آن قدر ضخیم نیست که سرعت شهاب سنگ ها را کم کند و یا آنها را با اصطکاک بسوزاند. کالوریس بیسین (Caloris Basin) بزرگ ترین حفره تیر، حدود 800 مایل یا 1300 کیلومتر قطر دارد.
چاله های برخوردی عمیق در قطب جنوب تیر
بخش های داخلی تیر
تیر خشک، بسیار گرم و تقریباً بدون هوا است. قدرت پرتو خورشید بر تیر نزدیک به هفت برابر میزان پرتو آن بر روی زمین است.
اسکن های گرفته شده از تیر که به وسیله رادارها از روی زمین انجام شده نشان می دهد که حفره ها در قطب های تیر حاوی یخ آب هستند. کف چاله ها به طور دایمی در مقابل نور خورشید محافظت می شوند. بنابراین دما در آنها هیچ وقت به آن حد نمی رسد که یخ ها را آب کند.
تیر به وسیله مقدار بسیار کمی هلیوم، هیدروژن، اکسیژن و سدیم احاطه شده. این گازها به قدری باریکند که بزرگ ترین فشار جوی آنها (نیرویی که از وزن گازها ناشی می شود) حدود 0.000000000002 (2×10-10) کیلوگرم برهر سانتی متر مربع است. در حالی که فشار جو زمین به حدود 1.03 کیلوگرم بر هر سانتی متر مربع می رسد.
گیاهان و جانوران به خاطر نبود اکسیژن و گرمای شدید نمی توانند روی تیر زندگی کنند. دانشمندان می گویند این سیاره فاقد هر شکلی از زندگی است.