همان دریاهای باستانی وقتی کم عمق می شوند، گاهی اوقات اجازه می دهند نواحی بزرگی از آنها جدا شوند و شروع به خشک شدن کنند. در این حالت، هنگامی که غلظت آب دریا افزایش می یابد، کانی ها شروع به بیرون آمدن از حالت محلول می کنند (رسوب می کنند)، این رسوب شدن با کلسیت، سپس گچ و آن گاه نمک طعام شروع می شود. نتیجه تشکیل سنگ هایی است که از آنها تشکیل می شوند و به ترتیب عبارتند از سنگ آهک، سنگ گچ و سنگ نمک. این سنگ ها که به نام توالی تبخیری شناخته می شوند، بخشی از دسته رسوبی ها هستند.
در برخی از موارد چرت (chert) هم می تواند به وسیله بارش تشکیل شود. این اتفاق معمولاً در زیر سطح رسوب و جایی رخ می دهد که در آن مایعات مختلف می توانند به گردش در آیند و از نظر شیمیایی واکنش نشان دهند.