هر نوع سنگ رسوبی ای داستانی برای خود دارد. زیبایی سنگ های رسوبی در این است که لایه های آنها پر از سرنخ هایی درباره گذشته زمین است. این سرنخ ها می توانند فسیل ها باشند یا علایم به جا مانده از جریان های آب، جاپای گل و لای و یا ویژگی های ظریف تری که در زیر میکروسکوپ و یا در آزمایشگاه دیده می شوند.
از این سرنخ ها ما می فهمیم که بیشتر سنگ های رسوبی منشأ دریایی دارند. آنها معمولاً هم در دریاهای کم عمق تشکیل می شوند. اما بعضی از سنگ های رسوبی روی خشکی ها تشکیل شده اند که عبارتند از سنگ های تخریبی که در کف دریاچه های بزرگ آب شیرین تشکیل می شوند و یا به دلیل تجمع ماسه های بیابانی شکل می گیرند. همچنین سنگ های آلی ای که در مرداب های ذغال سنگ نارس (پیت) و یا بستر دریاچه ها و یا در نتیجه تبخیر در پلایا (نمکزار) تشکیل می شوند. اینها سنگ های رسوبی قاره ای، خاک زاد (terrigenous) یا شکل گرفته در خشکی نامیده می شوند.
سنگ های رسوبی از لحاظ تاریخ زمین شناسی غنی محسوب می شوند. البته سنگ های آذرین و دگرگونی نیز داستان هایی دارند، اما آنها مربوط به اعماق زمینند و نیاز به کار فشرده ای است تا داستانشان کشف شود. بنابراین در سنگ های رسوبی سرراست تر می توان فهمید جهان گذشته ما شبیه به چه بوده.
منبع:
http://geology.about.com/cs/basics_roxmin/a/aa011804b.htm
مطالب مرتبط
سنگ ها چه هستند؟
