یکی این که سیاره HIP 13044 b اولین سیاره فراخورشیدی با منشأ فراکهکشانی است. ستاره ای که این سیاره به گردش می گردد یعنی HIP 13044 به جریان Helmi تعلق دارد. این جریان به جمعیتی از ستارگان با ترکیبات و مدارهای مشابه و نامعمول اطلاق می شود که به داخل کهکشان راه شیری امتداد یافته اند. در سال 1999 مشخص شد منشأ «جریان حلمی»، کهکشان کوچکی است که به وسیله کهکشان بزرگ تر راه شیری بلعیده شده. تحقیق بعدی نشان داد که کهکشان بلعیده شده باید شش تا نه میلیارد سال قبل به کهکشان راه شیری پیوسته باشد.
ویژگی جالب دیگر این سیاره این است که ستاره میزبانش کاملاً تکامل یافته است و در حدود پنج میلیارد سال قبل، از فاز غول قرمز که در انتظار خورشید ما هم هست عبور کرده. هر موقع که خورشید به یک غول قرمز تبدیل شود، به چند برابر اندازه کنونیش متورم می شود و احتمال زیادی دارد که سیارات منظومه شمسی داخلی تر را ببلعد. اما HIP 13044 b نزدیک به ستاره میزبانش و در داخل منطقه ای که انتظار می رود در این غول قرمز غرق شده باشد می گردد. این حرف به این معنی است که هنگامی که ستاره میزبان منقبض بوده سیاره HIP 13044 b مدار گسترده تری داشته. احتمالاً در فاز بعدی تکامل ستاره میزبان، انهدام در انتظار این سیاره فراکهکشانی است.
علاوه براین، شناخته شده ترین سیارات فراخورشیدی گرد ستارگانی می گردند که دست کم به اندازه خورشید فلزی هستند. این ستارگان از عناصری سنگین تر از هیدروژن و هلیوم غنی هستند. اما ستاره HIP 13044 و همقطارانش که از ستارگان جریان Helmi هستند بی نهایت از فلزات فقیر هستند. ستاره HIP 13044 که تقریباً به بزرگی خورشید است، تنها حدود یک درصد خورشید ما فلز دارد. این ستاره نسبت به سایر ستارگانی که سیاره ای در جوارشان دارند و کشف شده اند کمترین میزان فلز را دارد.
براساس تصویری که ما از تشکیل یک سیاره در ذهن داریم، به عناصر سنگینی در هسته نیاز است تا جنین سیاره تشکیل شود. ظاهراً این امر در رابطه با سیاره پیدا شده صادق نیست. یک سازوکار تئوریکی به نام بی ثباتی دیسک، به سیارات اجازه می دهد تا بدون انباشتگی اولیه یک هسته سنگی تشکیل شوند. به این ترتیب سیاره ای حول یک ستاره بسیار فقیر از فلز پیدا شده و تعدادی سازوکار دیگر باید به شکل گیری این سیاره انجامیده باشد.
منبع: http://www.scientificamerican.com/article.cfm?id=extragalactic-planet
پرسش
چه چیزی در فضا سیارات خاکی منظومه شمسی را از سیارات گازی جدا می کند؟