به زبان ساده، یک سیاره فراخورشیدی، هر شیء سیاره مانند در خارج از منظومه شمسی ما است. به عبارت دیگر سیارات فراخورشیدی سیاراتی تعریف می شوند که به دور ستارگانی غیر از خورشید می گردند. البته گزارش هایی از مشاهده سیارات فراخورشیدی ای که آزادانه می گردند هم منتشر شده. مشاهده سیارات فراخورشیدی بی نهایت سخت است. چراکه آنها در مقایسه با ستارگانشان، نور کمی ساطع می کنند. اما دانشمندان می توانند آنها را کشف کنند و این اشیای اسرارآمیز و ویژگی هایشان را توصیف کنند.
ویژگی های یک سیاره فراخورشیدی
ویژگی های فیزیکی
-بیشتر سیارات فراخورشیدی به دور ستارگانی می گردند که از ستاره های رشته اصلی گروه های طیفی F، G و K هستند. این ستارگان بیشتر از عناصر سبک هلیم و هیدروژن و درصد اندکی از عنصر سنگین آهن تشکیل شده اند.
-حجم بزرگ: بیشتر سیاره های فراخورشیدی ده برابر جرم زمین را دارند. گرچه تعدادی از سیارات فراخورشیدی با اندازه زمین هم کشف شده اند.
یافتن یک سیاره فراخورشیدی با حجم بزرگ خیلی آسان تر از پیدا کردن یک سیاره فراخورشیدی با حجمی مثل زمین است. نتیجه، فراوانی کشف سیاره های با اندازه مشتری در مقایسه با سیاره های با اندازه زمین است.
-بیشتر سیاره های غول آسایی که کشف شده اند گازی هستند.
-بیشتر سیارات کوچک، سطحی سنگی دارند که خیلی شبیه به سیارات داخلی تر منظومه شمسی ما هستند.
-ناهم مرکزی پایین
-آنها نزدیک به ستاره میزبانشان می گردند.
-از نظر جوی تلسکوپ فضایی هابل اخیراً کشف کرده که سدیم یک عنصر متداول در جو بسیاری از سیارات فراخورشیدی است. تلسکوپ فضایی هابل برای اولین بار وجود اکسیژن و کربن را هم در جو یک سیاره فراخورشیدی کشف کرده که احتمال زندگی فرازمینی را قوت می بخشد.
پرسش
بزرگ ترین بدنه منظومه شمسی کدام است؟
