حمیده احمدیان راد

ستاره شناسان می گویند دیدگاه متعارفی که درباره محتوای جهان وجود دارد، ممکن است اشتباه باشد.

آنها برای مطالعه حرارت به جا مانده از انفجار بزرگ، به بررسی مشاهدات تلسکوپ WMAP پرداختند. اما شواهدی پیدا کردند که نشان می دهد احتمالاً خطاها در داده های این تلسکوپ خیلی بزرگ است. این امر می تواند مدل استاندارد جهان را با پرسش مواجه کند.

تلسکوپ WMAP در سال 2001 به فضا فرستاده شد. مأموریت WMAP این است که تفاوت ها در تشعشعات امواج زمینه کیهانی یا حرارت باقیمانده از انفجار بزرگ که جهان را فراگرفته و برفراز کل آسمان ظاهر می شود را اندازه گیری کند. تصور می شود که اندازه زاویه ریزموج ها به ترکیب تشکیل دهنده جهان متصل است. مشاهدات WMAP نشان داده که اندازه ریزموج ها حدود دو برابر اندازه ماه کامل است.

براین اساس، دانشمندان نتیجه گرفتند که کیهان از چهار درصد ماده طبیعی، 22 درصد ماده غیرقابل مشاهده یا تاریک و 74 درصد انرژی تاریک تشکیل شده. بحث درباره طبیعت واقعی نیمه تاریک جهان- ماده تاریک و انرژی تاریک- تا به امروز ادامه داشته.

ستاره شناسان اجرام آسمانی ای که به صورت نقاط نامشخصی در رادیوتلسکوپ ها ظاهر می شوند را مورد بررسی قرار دادند تا راهی که تلسکوپ نقشه هایش را تهیه می کند را آزمایش کنند. آنها براساس تحقیقاتشان حدس می زنند که برخلاف تصورات، اندازه گیری ریزموج های تشعشعات امواج زمینه کیهانی که به وسیله این تلسکوپ انجام می شود، به آن دقتی که فکر می شد انجام نمی شود. اگر این حدس درست باشد معنیش این است که ریزموج ها بسیار کوچک تر از اندازه هایی که این تلسکوپ نشان داده هستند. این نتیجه گیری در نهایت می تواند این معنی را دربرداشته باشد که ماده تاریک و انرژی تاریک وجود ندارند.

ستاره شناسان تصریح می کنند که مشاهده امواج زمینه کیهانی یک ابزار قوی برای کیهان شناسی است و برای چک کردن اثرات سیستماتیک حیاتی است. اگر ثابت شود که نتایجی که آنها به دست آورده اند درست است، احتمال این که انرژی تاریک و ذرات ماده ای تاریک و عجیب و غریب بر جهان تسلط داشته باشند کمتر می شود. بنابراین شواهدی مبنی بر این که جهان یک نیمه تاریک دارد ضعیف خواهد شد.

اگر این نتایج در هنگام بررسی کهکشان ها از نیمکره جنوبی هم به دست بیابید، معنیش این است که مشکلاتی واقعی در زمینه انرژی تاریک وجود دارد.

ستاره شناسان می گویند که احتمالاً جهان هیچ نیمه تاریکی ندارد. وجود ماده تاریک و انرژی تاریک ایده ای است که از سوی بعضی از فیزیکدانان نظری مطرح شده. درواقع بسیاری از دانشمندان با یک مدل وابسته به ذرات یافت نشده عجیب و غریب به نام ماده تاریک و نیز انرژی تاریک که به طور کامل اسرارآمیز است احساس راحتی نمی کنند. همچنین این نظریه مشکلاتی را در زمینه تولد ستارگان در کهکشان ها نیز به وجود آورده است.

ستاره شناسان نتیجه می گیرند امکان این هست که این مدل استاندارد با ماده و انرژی تاریکش پا بر جا بماند- اما آزمایشات بیشتری مورد نیاز است. در حال حاضر ماهواره اروپایی پلانک، در حال جمع آوری داده های بیشتری است و شاید بتواند به پرسش های اساسی درباره طبعیت جهانی که در آن زندگی می کنیم پاسخ های قانع کننده تری دهد.

منبع: http://www.sciencedaily.com/releases/2010/06/100613212708.htm