نپتون از نظر فاصله از خورشید آخرین سیاره منظومه شمسی است. نپتون تنها سیاره ای است که نمی توان آن را بدون تلسکوپ دید. (تا پیش از این که پلوتون سیاره کوتوله محسوب شود، پلوتون دورترین سیاره منظومه شمسی از خورشید بود.)

این سیاره غول آسا و سرد جوی مه آلود و بادهای قوی دارد. این غول گازی 11 ماه دارد که حول آن می گردند. اورانوس از حلقه هایی هم برخوردار است. رنگ آبی نپتون به خاطر وجود گاز متان (CH4) در جوش است. این مولکول نور قرمز را جذب می کند.

نپتون اولین سیاره ای بود که وجودش از راه ریاضی تشخیص داده شد (به این طریق که به نظر می رسید مدار سیاره اورانوس به وسیله یک شیء ناشناخته آشفته می شود. این شواهد به این نتیجه منتهی شد که یک غول گازی دیگر نیز وجود دارد که موجب بروز این آشفتگی در مدار اورانوس می شود).

اندازه

قطر نپتون 30775 مایل (49528 کیلومتر) است. این میزان 3.88 برابر قطر زمین است. اگر نپتون یک سیاره توخالی بود 60 سیاره به اندازه زمین در آن جا می گرفت.

نپتون بعد از مشتری، زحل و اورانوس چهارمین سیاره بزرگ منظومه شمسی است.

دما

به طور متوسط دمای نپتون 48 کلوین است.

مقایسه نپتون و زمین