بیشتر ستاره شناسان باور دارند که کهکشان راه شیری -کهکشانی که منظومه شمسی ما در آن واقع شده- حاوی میلیون ها سیاه چاله است. دانشمندان شماری از سیاهچاله ها را در منظومه شمسی ما پیدا کرده اند. این اشیاء در بین ستارگان دوتایی ای یافت می شوند که اشعه ایکس خارج می کنند. ستاره دوتایی یک جفت ستاره است که به دور همدیگر می گردند. برای کسب اطلاع درباره انواع ستاره ها و طبقه بندی آنها اینجا را کلیک کنید.
در سیستم دوتایی ای که یکی از دو تا شیء یک سیاه چاله است، سیاهچاله و یک ستاره قابل مشاهده در نزدیکی هم به دور همدیگر می گردند. در نتیجه سیاهچاله گاز را از ستاره طبیعی می گیرد که این گاز با شدت به داخل سیاهچاله سقوط می کند. اصطکاک بین اتم های گاز، گاز نزدیک افق حادثه را چند میلیون درجه گرم می کند. پیامد این اتفاق این است که انرژی از این گاز به صورتی مثل اشعه ایکس تابش می شود. ستاره شناسان این تابش را با تلسکوپ های اشعه ایکس آشکار کرده اند.
ستاره شناسان باور دارند که تعدادی از سیستم های دوتایی به دو دلیل شامل سیاهچاله ها هم هستند: 1- یک سیستم دوتایی ممکن است یک منبع اشعه ایکس متفاوت و متراکم داشته باشد. وجود اشعه ایکس ثابت می کند که سیستم حاوی یک ستاره متراکم -یا یک سیاهچاله یا یک شیء کمتر متراکم به نام ستاره نوترونی است. 2- ستاره قابل مشاهده با سرعت بالا به گرد شیء متراکمی می گردد که این شیء باید بیشتر از سه جرم خورشیدی جرم داشته باشد.
