درمان آکنه
آکنه بیماری قابل درمانی است. اما جلوگیری از عود یا بهبودی آن تاکنون به خوبی امکان پذیر نشده است. این بیماری با توجه به مشکلاتی که در سنین جوانی از نظر زیبایی ایجاد می کند و احتمال ایجاد جوشگاه دایمی باید درمان شود.
-درمان آکنه به علت عودهای مکرر آن طولانی مدت بوده و نیاز به مراجعه مکرر به پزشک دارد. پیگیری بیمار یک اصل مهم در موفقیت درمان است.
-دستکاری نکردن جوش ها خیلی مهم است. چراکه این کار می تواند سبب باقی ماندن جای جوش و تحریک بیشتر پوست شود.
-شست و شوی یک تا دوبار در روز با آب و پاک کننده مناسب به کاهش چربی پوست کمک می کند.
-معمولاً چند هفته طول می کشد تا اثر درمانی داروها شروع شود. به طوری که بیمار در ماه اول شروع درمان نباید انتظار بهبودی زیادی داشته باشد و باید بداند که وقفه در طول درمان اثر درمان را کاهش می دهد.
-رژیم های غذایی سخت، حجامت کردن و اکثر داروهای گیاهی تأثیر چندانی در درمان نداشته و حتی ممکن است بیمار را دچار عوارض کند.
-برای درمان آکنه داروهای موضعی متعددی مثل رتینوئیدهای موضعی، بنزوئیل پروکسید، محلول های اریترومایسین، داکسی سایکلین، تتراسایکلین، قرص های جلوگیری از بارداری، ایزوتروتینوئین (آکوتان) وجود دارد که انتخاب درمان براساس نوع ضایعات، وجود جوشگاه و شدت بیماری به عهده پزشک متخصص است.
در مراحل پیشرفته که جای ضایعات روی پوست باقی مانده، فقط درمان هایی مثل جراحی، تزریق برخی مواد خاص، لیزر و سایش پوست قابل انجام است که البته پاسخ به این درمان ها 100 درصد نیست.
منبع عکس: http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/ency/images/ency/fullsize/9959.jpg
